سوئیس خاورمیانه یا دوروی منطقه: چرا تلاش برای جلب همه طرف‌ها نتیجه وارونه می‌دهد؟

اکوایران: آنچه شکاکان در واشنگتن دورویی می‌نامند، قطر آن را ایجاد توازن می‌داند. فارغ از اینکه چه نامی بر آن بگذاریم، ایجاد و حفظ روابط با بازیگران مسئله‌دار، خود به منبعی برای نفوذ و اهرم فشار تبدیل شده است. به گزارش اکوایران، در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری عظیم و اتحادهای دیپلماتیک گسترده قطر تصور نوعی از حلقه محافظ را برای این کشور ایجاد کرده بود. این موضوع با دوره دوم ریاست جمهوری دونالد ترامپ و نوع روابطی که دوحه با او برقرار کرده بود تضمین‌شده‌تر به نظر می‌رسید. با این حال سیر وقایع اخیر دلالت بر روندی متفاوت دارد. نشریه آتلانتیک این موضوع را مورد بررسی قرار داده است. اکوایران این مقاله بلند را در دو بخش ترجمه کرده که در ادامه بخش دوم آن ارائه می‌شود. برای مطالعه بخش نخست مقاله به این پیوند مراجعه گردد. قطر: دوست آمریکا و همزمان دوست دشمنان آمریکا

«من به قطر همان‌قدر اعتماد دارم که به دستشویی یک توقفگاه بین‌راهی اعتماد دارم.» این جمله را سناتور جان کندی، جمهوری‌خواه اهل لوئیزیانا که به اظهارنظرهای منحصربه‌فردش شهرت دارد، اندکی پس از اعلام توافق مربوط به هواپیمای ترامپ به فاکس‌نیوز گفت. یکی دیگر از همکاران جمهوری‌خواه او، مایک راندز از داکوتای جنوبی، این هواپیما را به اسب تروا تشبیه کرد و نگرانی‌های امنیتی را دلیل آن دانست.

خبر مرتبط یک معامله عجیب؛ چگونه ترامپ دوحه را ناامید کرد؟

اکوایران: قطری‌ها متحد ندارند. آن‌ها سرمایه‌گذاری دارند.

نگرانی آنها صرفاً به هدیه هواپیما مربوط نمی‌شد. قطری‌ها برای دوستان خود سخاوتمندانه هزینه می‌کنند، اما تعریف گسترده‌ای هم از اینکه چه کسی را دوست خود محسوب می‌کنند دارند. دوحه طی چند دهه، به اشکال مختلف از برخی گروه‌هایی حمایت کرده که خود ایالات متحده در تلاش برای نابودی آنها بوده است. …