محققان از تست شناختی بر روی بزرگسالان ۴۰ تا ۷۷ ساله برای مقایسه افراد با و بدون اختلال خواب استفاده کردند.
افراد مبتلا به آپنه انسدادی خواب درمان نشده عملکرد شناختی و حافظه بدتری داشتند. همچنین خطر ابتلا به زوال عقل در آنها بالاتر بود.
با این حال، اگر آپنه خواب درمان شود، شرایط تغییر می کند. بزرگسالانی که آپنه خود را مدیریت کردند، نتایج آزمایش مغزی بهتری داشتند.
آپنه انسدادی خواب زمانی اتفاق میافتد که راه هوایی در طول خواب تا حدی جمع میشود یا باریک میشود و باعث خروپف شده و تنفس را تحت تأثیر قرار میدهد. پزشکان مدتهاست که گمان میکنند این شرایط ممکن است عاملی در ایجاد زوال عقل باشد. آپنه انسدادی خواب، جریان اکسیژن را مختل می کند و با اختلال در چرخه خواب می تواند بر عملکرد مغز تأثیر بگذارد.
افراد مبتلا به آپنه انسدادی خواب اغلب دارای سایر عوامل خطرزای زوال عقل مانند چاقی، فشار خون بالا و کلسترول بالا هستند. در نتیجه، دانستن اینکه کدام عامل بیشتر به مهارت های حافظه و تفکر کمک می کند، می تواند چالش برانگیز باشد.
این مطالعه با کنترل سایر عوامل خطر به پاسخ به آن کمک کرد. حتی خارج از سایر خطرات، آپنه انسدادی خواب همچنان با کاهش شناخت و افزایش خطر زوال عقل مرتبط بود.
محققان همچنین بررسی کردند که چگونه آلل APOE e۴، ژنی که خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش می دهد، بر خطر زوال عقل با آپنه انسدادی خواب تأثیر می گذارد. خطر ابتلا به زوال عقل در افرادی که آپنه انسدادی خواب داشتند بیشتر از افرادی بود که این ژن را داشتند اما آپنه انسدادی خواب نداشتند.
«گابریل عبدالمسیح»، نویسنده اصلی این مقاله و دانشجوی دکترای عصب روانشناسی بالینی در دانشگاه موناش استرالیا، می گوید: «آپنه خواب عارضه ای شایع است، اغلب تشخیص داده نمی شود و بسیار قابل درمان است، اما اغلب در بحث در مورد خطر زوال عقل مورد توجه قرار نمی گیرد.»
او در یک بیانیه خبری افزود: «یافتههای ما نشان میدهد که شناسایی و مدیریت آپنه خواب در میانسالی ممکن است یک فرصت مهم برای حمایت از سلامت بلندمدت مغز باشد.»
گزینه های درمانی آپنه انسدادی خواب شامل استفاده از دستگاه فشار مثبت مداوم راه هوایی (CPAP) در شب، کاهش وزن، تغییر شیوه زندگی یا دستگاه های سفارشی است.
آپنه انسدادی خواب از طریق مطالعه خواب قابل تشخیص است. کد مطلب 6917209
