زاکن در این گزارش با اشاره به تکذیبیه مقامات ابوظبی درباره ارائه هرگونه تسهیلات مالی به نهادهای ایرانی و توقف متعاقب تجارت میان دو کشور به دلیل تشدید تنشهای منطقهای، تصریح میکند که با توجه به پیشبینی صندوق بینالمللی پول مبنی بر انقباض شدید اقتصاد ایران و سقوط ارزش ریال، این پرسش بنیادین مطرح میشود که آیا صرفاً با اتکا به ابزار جنگ اقتصادی میتوان نظام سیاسی حاکم بر ایران را با فروپاشی مواجه کرد؟
در پاسخ به این پرسش، «ساسون حداد»، کارشناس و پژوهشگر ارشد در «مؤسسه استراتژی و امنیت»، استدلال میکند که دلیل اصلی تابآوری حاکمیت ایران، شکلگیری یک اقتصاد موازی و ضدتحریم است؛ اقتصادی که به ساختار قدرت اجازه میدهد بسیار کندتر از اقتصاد عمومی کشور دچار فرسایش شود.
این تحلیلگر با استناد به کارکرد شبکههای پنهان دور زدن تحریمها و پلتفرمهای تبادل ارز دیجیتال، میگوید حاکمیت از طریق این اقتصاد سایه، منابع مالی را به سمت هسته مرکزی خود هدایت کرده و ضمن فاصله گرفتن از رکود و آسیبهای واردشده بر اقتصاد مدنی، هزینههای لازم برای حفظ ائتلاف قدرت خود را تأمین میکند.
بر همین اساس، او نتیجهگیری میکند که شاخصهایی مانند افت تولید ناخالص داخلی یا تورم، بهتنهایی برای شکستن مقاومت ساختار سیاسی کافی نیستند. از نگاه او، بروز چنین اتفاقی تنها در شرایطی محتمل است که مجموعهای از عوامل همزمان رخ دهد: قطع کامل درآمدهای نفتی، انسداد طولانیمدت منابع ارزی، فلجشدن تجارت و در نهایت ایجاد شکاف در درون خود ائتلاف حاکمیت.
