این وعده، بیش از آنکه یک شعار انتخاباتی باشد، پرده از واقعیتی عمیقتر برمیدارد؛ واقعیتی که از یک سو شکاف میان ادعای دموکراسی آمریکایی و عملکرد سیاسی آن را آشکار میکند و از سوی دیگر، ابعاد پیامدهای سیاسی، اقتصادی و نظامی جنگافروزی علیه ایران را برای واشنگتن نمایان میسازد؛ پیامدهایی که خود میتواند نشانهای از فاصله میان ادعاهای ترامپ درباره «پیروزی» بر تهران و واقعیتهای میدان باشد. وقتی رأی مردم به عدد ۵ هزار دلار تقلیل مییابد
آمریکا در حالی سالها با ادعای دفاع از دموکراسی و صیانت از آرای مردم در امور داخلی دیگر کشورها مداخله کرده و حتی تحریمهایی گسترده وضع کرده است که وعده پرداخت ۵ هزار دلار در یک تریبون رسمی انتخاباتی، تصویری متفاوت از واقعیت سیاسی این کشور ارائه میدهد.
همزمانی این وعده با اقدامات ترامپ علیه رأیگیری الکترونیکی و پستی، بر دامنه این تناقض میافزاید. هنگامی که عالیترین مقام اجرایی آمریکا برای حفظ اکثریت سیاسی خود، مستقیماً منافع مالی رأیدهندگان را به پیروزی انتخاباتی گره میزند، این پرسش جدی شکل میگیرد که مرز میان «اقناع انتخاباتی» و «خرید رضایت سیاسی» کجاست؟
از سوی دیگر، چنین وعدهای میتواند نشانهای از دشواریهای سیاسی دولت ترامپ و جمهوریخواهان باشد؛ دولتی که وعده ساختن آمریکایی مرفهتر و قدرتمندتر را مطرح کرده بود، اما اکنون برای مدیریت افکار عمومی به مشوقهای نقدی متوسل میشود. وعدهدرمانی زیر آوار واقعیتهای اقتصادی …
