برگزاری مراسم و رویدادها با اعتبارات کلان در این وضعیت، از نگاه شهروندان با این اصل همخوانی ندارد و پرسشهایی را درباره توجیهپذیری و ضرورت چنین هزینهای برانگیخته است.
نمونه چنین ریخت و پاش بی موردی، آیین اختتامیه دومین جشنواره «خشت بهشت» است که هفته گذشته با حضور علیرضا زاکانی، شهردار تهران، در برج میلاد برگزار شد. هزینه برگزاری این رویداد چند میلیارد تومان برآورد شده است که با توجه به شرایط اقتصادی کشور، پرسشهایی را درباره نحوه هزینهکرد منابع عمومی مطرح میکند.
آنچه امروز در مدیریت شهری تهران در کنار این ولخرجی ها بیش از اندازه به چشم می آید، پروژههای عمرانی ناتمام است. افکار عمومی انتظار دارد هزینههای عمومی با اولویتبندی دقیق و در مسیر پروژههای زیرساختی و خدماتی صرف شود.
پروژه چهارباغ مصلی تهران، پروژه بام ری و پروژه زبالهسوز وعدهدادهشده از سوی شهردار تهران، از جمله برنامههایی هستند که زمان بهرهبرداری آنها مشخص نیست.
به همین دلیل هزینه جشنوارههای متفرقه در شرایط اقتصادی امروز و در کنار پروژه های عمرانی مهم شهری، ابهام برانگیز است. پرسش اصلی اینجاست که؛
۱. آیا توزیع این اعتبار میان پروژههای عمرانی، مانند احداث ایستگاههای آتشنشانی، توسعه بوستانها در محلات کمبرخوردار یا تکمیل پروژههای نیمهتمام زیرمجموعه معاونت خدمات شهری، اولویت منطقیتری نسبت به برگزاری این جشنواره نداشت؟
۲. این رویداد چه دستاورد ملموسی برای شهر تهران و شهروندان به همراه داشته است و شاخصهای سنجش اثربخشی در دو دوره برگزاری آن چگونه تعریف شده است؟ برخی معتقدند تقدیر از اجرای وظایف ذاتی مناطق، نظیر پروژههای کوچکمقیاس خدماتی، بهتنهایی نمیتواند توجیهکننده صرف چنین هزینهای باشد.
۳. با توجه به اینکه دیگر رویدادهای … …
