این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
در این مطلب مروری میکنیم بر اینکه چگونه بازار کار و فقر تحت تاثیر شوک تحریم و رفع تحریم در دوران برجام و بازگشت مجدد تحریمهای فشار حداکثری قرار گرفته است. در ادبیات اقتصاد توسعه، «کار» و اشتغال مولد همواره به عنوان اصلیترین سپر دفاعی خانوارها در برابر تکانههای بیرونی و نوسانات کلان شناخته میشود. با این حال، هنگامی که یک اقتصاد زیر فشار تحریمهای شدید و مستمر بینالمللی قرار میگیرد، ساختار بازار کار دستخوش تغییرات عمیقی میشود که نه تنها توان درآمدزایی شغلها را تضعیف میکند، بلکه امنیت شغلی را بر اساس نوع فعالیت، جنسیت سرپرست خانوار و موقعیت جغرافیایی تفکیک مینماید. پژوهش تازهای با عنوان «وقتی تحریمها به خانه میرسند: اندازهگیری پویاشناسی فقر در ایران با استفاده از رویکرد شبهتلفیقی» نوشته شکیبا خیرخواهان و عطیه وحیدمنش در قالب مقاله پژوهشی شماره ۱۸۵۰ در ERF منتشر شده است که با تحلیل دادههای بودجه و درآمد خانوار در دهه ۱۳۹۰ ابعاد پنهان اثرگذاری تحریمها بر بازار کار و پایداری شغلی در ایران را آشکار میسازد. بررسی این دو پژوهشگر نشان میدهد که چگونه شوکهای اقتصادی ناشی از سه دوره تشدید تحریمهای دوره اوباما (۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳)، گشایش برجام (۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶) و تحریمهای «فشار حداکثری» (۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹)، بازار کار ایران را به عرصهای برای تعمیق فقر مزمن و سقوط طبقات متوسط و نزدیک به خط فقر تبدیل کرده است. ساختار چندلایه بازار کار: کدام شغلها در برابر تحریم مصون میمانند؟بر اساس یافتههای تجربی خیرخواهان و وحیدمنش، بازار کار ایران در مواجهه با تحریمها رفتاری کاملاً نامتقارن دارد. موقعیت شغلی سرپرست خانوار تعیینکنندهترین عامل در تعیین میزان آسیبپذیری یا ماندگاری در فقر است. شاغلان بخش عمومی و دولتی از بیشترین میزان حمایت ساختاری برخوردارند، در حالی که شاغلان غیررسمی و افراد فاقد شغل دائمی، بار اصلی شوکهای تورمی و افت ارزش پول ملی را بر دوش میکشند. …


دانلود از کافه بازار
















































































































































![[سمیه میرزایی] قانون کجاست؟](/news/u/2026-11-21/ettelaat-t0isf.jpg)















