بازار
پژوهشگران نقطه عطفی را در سطح A1c حدود ۵.۴ درصد در ارتباط میان A1c و ضخامت لایه سلول‌های گانگلیونی-شبکه داخلی (GCL-IPL) شناسایی کردند؛ سطحی که هم پایین‌تر از آستانه ۵.۷ درصدی پیش‌دیابت و هم پایین‌تر از آستانه ۶.۵ درصدی تشخیص دیابت است. برای ضخامت کلی ماکولا، این نقطه عطف حتی پایین‌تر و حدود ۵.۳ درصد برآورد شد.
رافائل سیمو، پزشک و پژوهشگر واحد تحقیقات دیابت و متابولیسم در مؤسسه تحقیقات Vall d'Hebron در بارسلونای اسپانیا، هنگام ارائه این یافته‌ها در نشست سالانه ۲۰۲۶ انجمن اروپایی مطالعه دیابت (EASD) گفت: «این بدان معناست که از دست رفتن سلول‌های عصبی، و این نکته مهمی است، پیش از رسیدن به معیارهای تشخیصی فعلی دیابت اتفاق می‌افتد.»
برای درک بهتر اهمیت این یافته‌ها، پژوهشگران اعلام کردند ضخامت لایه GCL-IPL در افراد مبتلا به دیابت در مقایسه با افراد دارای سطح طبیعی قند خون، حدود یک میکرومتر کمتر بود؛ میزان کاهشی که معادل حدود ۶.۵ سال نازک شدن طبیعی شبکیه در اثر افزایش سن است.
در افراد مبتلا به پیش‌دیابت نیز ضخامت کلی ماکولا حدود ۱.۵ میکرومتر کمتر بود؛ کاهشی که با دست‌کم ۴ سال نازک شدن مرتبط با افزایش سن برابری می‌کند.
جست‌وجوی نقطه عطف A1c در شبکیه
تشخیص پیش‌دیابت و دیابت بر اساس آستانه‌های قند خون انجام می‌شود که با خطر بروز بیماری‌های عروق کوچک مرتبط هستند. با این حال، به گفته سیمو، رتینوپاتی دیابتی به‌طور فزاینده‌ای به‌عنوان یک بیماری پیچیده عصبی-عروقی شناخته می‌شود که تحلیل عصبی در مراحل اولیه آن رخ می‌دهد.
او گفت شواهد محکمی وجود دارد که نشان می‌دهد نازک شدن برخی از لایه‌های عصبی شبکیه می‌تواند پیش از آنکه اختلالات واضح عروقی در معاینه چشم قابل تشخیص باشند، آغاز شود. …
