توقف زمان در «ریمدان»

شیما جهان بخش،گروه ایران زمین:  مرز ریمدان قرار بود یکی از پایلوت‌های اجرای طرح «گمرک مدرن» باشد؛ طرحی که برای اجرای کامل آن افق زمانی ۱.۵ تا ۲ ساله پیش‌بینی شده بود. اما تغییر شرایط و انتقال بخشی از بار صادراتی از بنادر به مرزهای زمینی، حجم تردد در این مرز را به شکل قابل توجهی افزایش داد؛ افزایشی که حالا زیرساخت‌های موجود را با چالش جدی مواجه کرده است.

زمان در صف نمی‌ایستد

یکی چشم به تلفن همراه دارد تا فراخوان نوبتش را از دست ندهد، دیگری نگران تمام شدن سوخت است و راننده‌ای که گوجه‌های شیراز را به مقصد پاکستان می‌برد، مدام چشم به دمای یخچالش‌دوخته‌است. باری که راهی طولانی را پشت سر گذاشته، اما حالا هر ساعت ماندن در صف، یک قدم آن را به خسارت نزدیک‌تر می‌کند. 

اینجا زمان در صف نمی‌ایستد؛ بارها بتدریج خراب می‌شوند، سوخت مصرف می‌شود و راننده‌ها روزهای‌شان را میان کامیون‌های متوقف می‌گذرانند. برای بارهای فسادپذیر، هر ساعت انتظار یعنی افزایش خطر از دست رفتن محموله و برای راننده، یعنی روزهایی دور از خانه، با دغدغه آب، غذا و سوخت.

این کامیون‌ها از شهرهای مختلف به سیستان و بلوچستان آمده‌اند تا بارشان را به پاکستان برسانند، اما جاده، پارکینگ، خدمات و سازوکار مدیریت صف هنوز هم‌پای افزایش ترددها توسعه پیدا نکرده‌اند. نتیجه، صف‌هایی طولانی است که حالا خودِ مرز را با چالش جدی روبه‌رو کرده است. همین‌جا یک سؤال بزرگ شکل می‌گیرد: چرا مرزی که بار ایران را به پاکستان می‌رساند، هنوز برای این حجم از تردد آماده نیست؟

گمرک تنها متولی نیست

«سیدعباس هاشمی‌نسب»، مدیر گمرک ریمدان، در گفت‌وگو با «ایران» می‌گوید: «مدیریت این محدوده در اختیار گمرک نیست و راهداری و نیروهای انتظامی باید کامیون‌ها را در آن ساماندهی کنند.» …