این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
جوان آنلاین: چندین دهه است که ایران در چنگال خشکسالی ممتد و فرسایشی گرفتار و با آن دستوپنجه نرم میکند. پدیدهای شوم و دامنهدار که حتی پهنههای سبز و پربارش استانهای شمالی کشور را نیز در سالهای اخیر با چالشهای اقلیمی جدی و تنشهای منابع آب مواجه ساخته است. با این وجود، شواهد میدانی بیانگر آن است که مدیران اجرایی هنوز هیچ برنامه پایدار، منسجم و مدونی برای مهار بارشها و مدیریت اصولی آبهای روان ندارند. در حالی که از چند ماه پیش، کارشناسان نسبت به فعال شدن پدیده النینو و وقوع بارشهای سنگین در شهریور و مهرماه سال جاری هشدار داده بودند، نخستین بارش پاییزی، استانهای شمالی را بهشدت فلج کرد. بارشهای رگباری و تشدید ناگهانی این سامانه، مازندران را غافلگیر و به تعطیلی کشاند. گویی واژه «غافلگیری» جزئی لاینفک از شرح وظایف مسئولان است که در هر حادثه بارها و بارها تکرار میشود، آنهم بهجای ذخیرهسازی، مهار روانابها و تغذیه سفرههای زیرزمینی تشنه.
استانهای شمالی کشور همواره با بارشهای مداوم و اطلس بارشی غنی پیوند خوردهاند، اما فقدان زیرساختهای مهندسی سبب شده تا بارش ۸۵میلیمتری، معابر رشت در استان گیلان را مسدود و در مازندران، شهرهای جویبار، ساری، قائمشهر، نوشهر، چالوس و تنکابن را دچار آبگرفتگی کند. وضعیتی که به لغو امتحانات، تعطیلی ادارات این استان و در گلستان به آبگرفتگی در نوکنده و گرگان انجامید. این استانها با داشتن صدها رشتهرودخانه و پهنههای تالابی بینظیر، میتوانستند با هدایت مهندسی روانابها سفرههای آب زیرزمینی را تغذیه کنند و مانع خسارت شوند. اکنون مسئولان باید پاسخ دهند که با وجود هشدارهای پیاپی درباره النینو، طی ماههای گذشته چه تدبیری جز غافلگیری مجدد اندیشیده بودند؟
غافلگیری مزمن در مدیریت بحران …



































































































































































