وی در ادامه اظهار کرد: باید به یک نکته را دقت کنیم؛ COI اختراع امروز نیست. در اسناد سالهای قبل هم برای کالاهایی که در داخل کشور غیرقابل آزمون بودند یا آزمون آنها زمان طولانی داشت، بازرسی و گواهی در مبدأ پیشبینی شده بود. بنابراین محل بحث امروز این است که دامنه اتکا به گواهی مبدأ تا کجا توسعه پیدا میکند و چه میزان از راستیآزمایی مستقل در داخل کشور باقی میماند.
نظام کنترل واردات مواد غذایی چند لایه است
این عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: در فهرستهای استاندارد اجباری، بسیاری از اقلام غذایی و کشاورزی از جمله گروههایی از غلات و روغنهای خوراکی مشمول الزامات مشخص بودهاند و در نسخههای جدیدتر نیز برای برخی از آنها آزمونهای معینی تصریح شده است. پس نباید صورت مسئله را اینطور ساده کرد که «کالاهای غذایی تا امروز بدون کنترل وارد میشدند» یا برعکس «همه محمولهها حتماً یک نوع آزمون داخلی ثابت داشتهاند». نظام کنترل چندلایه است و باید دقیقاً معلوم شود تصمیم جدید کدام لایه را کم کرده است.
حسن پور در ادامه با اشاره به کاهش نمونهها گفت: پیش از این مصوبه، تعداد نمونههای ارجاعی به آزمایشگاههای همکار در برخی رویهها تا حدود نصف کاهش یافته است. اگر قرار است این کاهش بخشی از حرکت به سمت نظارت ریسکمحور باشد، باید مدل آماری آن منتشر شود.
وی افزود:کاهش پنجاهدرصدی روی کاغذ، بدون تفکیک ریسک کالا، کشور مبدأ و سابقه عدم انطباق همان گروه کالایی، خودش «نظام ریسکمحور» محسوب نمیشود.
حسن پور در ادامه درباره اعتبار آزمایشگاههای خارجی گفت: داشتن تأیید صلاحیت بینالمللی یک امتیاز مهم است، اما به این معنا نیست که دستگاههای ایرانی بر نمونهبرداری، حمل نمونه، شرایط آزمون و عملکرد روزانه آن آزمایشگاه نظارت مستقیم دارند. برای همین باید سازوکار راستیآزمایی، آزمون شاهد و امکان تعلیق پذیرش نتایج در صورت مشاهده مغایرت وجود داشته باشد.
بخشی از ریسک واردات مواد غذایی به شرایط حمل و نقل باز می گردد
این نماینده مجلس تصریح کرد: در مواد غذایی، موضوعاتی مانند مایکوتوکسینها، باقیمانده آفتکشها، فلزات سنگین و آلودگیهای میکروبی اهمیت دارند و بخشی از ریسکها میتواند به شرایط حمل و نگهداری نیز وابسته باشد. بنابراین گواهی صادرشده در مبدأ لزوماً پاسخ همه ریسکهای مسیر تا مقصد نیست.
نماینده مردم کرمان در مجلس با اشاره به ظرفیت داخلی گفت: خود سازمان ملی استاندارد در ماههای اخیر از وجود هزاران آزمایشگاه تأیید صلاحیتشده و همکار در کشور سخن گفته است. توسعه این شبکه هزینه، تجهیزات و نیروی انسانی متخصص میخواهد. اگر همزمان ورودی نمونهها به شکل گسترده کم شود، باید روشن شود چه مطالعهای درباره پایداری این زیرساخت انجام شده است. حفظ آزمایشگاه توانمند داخلی فقط مسئله کسبوکار نیست؛ بخشی از توان فنی کشور برای راستیآزمایی است.
وی در ادامه با تاکید بر اینکه راه درست میتواند یک نظام شفاف ریسکمحور باشد افزود: یعنی کالاهای پرریسک، مبادی پرریسک یا گروههای کالایی با سابقه بالاتر عدم انطباق با فراوانی بیشتری آزمون شوند و برای موارد کمریسک از تسهیلات استفاده شود. این با نصفکردن یکسان نمونهها تفاوت دارد.
از کوتاه شدت مسیر واردات استقبال می کنیم اما...
حسن پور در ادامه بیان کرد: انتشار ارزیابی ریسک مصوبه، اعلام آمار نمونههای ارسالی به آزمایشگاهها قبل و بعد از تغییرات، تدوین پروتکل واحد نمونهبرداری تصادفی، تعریف آزمونهای راستیآزمایی دورهای و ارائه ارزیابی اثر تصمیم بر شبکه آزمایشگاهی داخلی، حداقل اطلاعاتی است که باید در اختیار مجلس و جامعه تخصصی قرار گیرد.
وی در ادامه بیان کرد: ما از اصلاح فرآیندها و کوتاهشدن مسیر واردات استقبال میکنیم، اما هر کاهش در کنترل باید پشتوانه فنی قابل دفاع داشته باشد. اگر این پشتوانه ارائه نشود و بعداً خللی در سلامت مواد غذایی ایجاد شود، مسئولان تصمیمگیر باید پاسخگو باشند.
انتهای پیام
