بازار
شما مرکز تخصصی معماری پایدار را در ایران تأسیس کردید. با توجه به اینکه مباحث معماری پایدار سال‌هاست در دانشگاه‌ها و محافل حرفه‌ای مطرح می‌شود، این مرکز قرار است چه خلأیی را پر کند؟ و چطور می‌تواند دانش و تجربه‌های موجود را به اجرای طرح‌های عملی در صنعت ساختمان پیوند دهد؟
در حدود ۳۰ تا ۳۵ سال گذشته، فعالیت‌ها و بحث‌های مختلفی درباره معماری پایدار در کشور انجام شده است. دانشگاه‌ها، نهادها و شرکت‌های متعددی در این حوزه فعالیت می‌کنند، اما وقتی به ساختمان‌هایی که واقعاً بر اساس اصول پایداری طراحی و ساخته شده‌اند نگاه می‌کنیم، تعداد نمونه‌های شاخص بسیار محدود است؛ به‌طوری‌که شاید بتوان آنها را با انگشتان یک دست شمرد.
مرکز تخصصی معماری و شهرسازی پایدار با هدف پر کردن همین فاصله شکل گرفته است. می‌خواهیم میان مجموعه‌هایی که در این حوزه فعالیت می‌کنند، از دانشگاه‌ها و تولیدکنندگان مصالح ساختمانی گرفته تا کارفرمایان، پیمانکاران، شرکت‌های طراحی و نهادهای قانون‌گذار، ارتباط برقرار کنیم. هدف این است که این ظرفیت‌های پراکنده در کنار یکدیگر قرار بگیرند و نتیجه این همکاری به طراحی و ساخت ساختمان‌های پایدار منجر شود.
ایران از نظر سابقه معماری، پیشینه بسیار ارزشمندی دارد. ما از زمان چغازنبیل و بعدها در دوره‌های هخامنشی، اشکانی، ساسانی و پس از آن در دوره اسلامی، ساختمان‌های شاخصی داشته‌ایم و معماری ایران در دوره‌های مختلف، به‌ویژه از نظر سازگاری با اقلیم، نمونه‌های قابل‌توجهی ارائه کرده است. در معماری سنتی ما، ساختمان‌های تجاری، مذهبی و آموزشی متناسب با شرایط محیطی و اقلیمی هر منطقه ساخته می‌شدند. با این حال، امروز در حوزه معماری و ساختمان‌سازی پایدار حتی از برخی کشورهای همسایه هم عقب‌تریم. ما می‌خواهیم با اجرای طرح‌های عملی نشان دهیم که ایران، با توجه به سابقه معماری و ظرفیت‌های موجود، می‌تواند در سطح منطقه و حتی در عرصه بین‌المللی حرفی برای گفتن داشته باشد.
یکی از برنامه‌های اعلام‌شده مرکز، برگزاری مسابقه برای طراحی مدرسه پایدار است. حتی گفته شده اولین دوره در منطقه‌ای از سیستان‌وبلوچستان خواهد بود. هزینه این پروژه چطور تأمین می‌شود؟و آیا برنامه‌ای برای تبدیل طرح برگزیده به یک پروژه واقعی دارید؟
…
