ترامپ در مصاحبهها و اظهاراتی پراکنده گفته است که «قصد تشدید درگیری با ایران را ندارد» و بازگشت به جنگ «بسیار بعید است» و غیره. در مصاحبه با شبکه سی بی اس آمریکا در پاسخ به شرطش برای توافق با ایران گفته است که شرط او «باز شدن تنگه هرمز» است. باز دوباره در همان مصاحبه میگوید که البته تنگه هرمز الان هم باز است. در هفتههای اخیر هم بارها گفته بود که تنگه هرمز کاملا تحت کنترل آمریکا و باز است. خوب اگر چنین است، پس این چه شرطی برای توافق است؟!
اگر واقعا تنگه هرمز باز است و فروش نفت مانند قبل از جنگ و حتی فراتر از آن زمان است، اساسا چه نیازی به توافق و مذاکره با تهران است؟ اما در حالی ترامپ دوباره باز شدن تنگه هرمز را به عنوان شرط توافق مطرح میکند که بعد از فروپاشی یادداشت تفاهم اسلامآباد دوباره بر روی برنامه هستهای ایران متمرکز شده و آن را پیششرط قرار داده بود. در جای دیگری در پاسخ به پرسشی درباره این که آیا از ترور رهبران ایران پشیمان است، به شکلی ابراز پشیمانی کرده و گفته است: «بله، میشد فقط تأسیسات هستهای را هدف قرار داد، اما کسانی بودند که میخواستند فراتر بروند.»
اکنون پرسش نخست این است که آیا آشفگتی کلامی نشانه تردیدی راهبردی است؟ پرسش دیگر این که آیا این تغییر لحن ترامپ نوعی زمینهسازی برای توافق با ایران و کنار آمدن … …

بازار






















































































































































