«۴۰ ماه قصور و کوتاهی کردهایم». این جمله ناصر امانی در جلسه بررسی وضعیت چیتگر، بحث درباره خشکیدگی و آفتزدگی حدود ۳۰ هزار درخت را از گزارش اقدامات شهرداری به حسابکشی از مدیریت شهری کشاند. شهردار منطقه ۲۲ از سابقه طولانی بحران و برنامههای احیا گفت اما منتقدان خواستار توضیح درباره فرصتهایی شدند که برای جلوگیری از گسترش آسیب از دست رفته است؛ از تأمین آب و شناسایی آفت تا نظارت بر نگهداری بوستان. جلسه پنجم آبان شورای شهر تهران، اختلاف بر سر مسئولیت چیتگر را آشکارتر کرد. مهدی اقراریان اجرای تعهدات قراردادی شهرداری را زیر سوال برد، جعفر تشکریهاشمی خواستار بررسی علمی امکان نجات درختان شد و امانی تأکید کرد سازمان بوستانها باید درباره عملکرد خود پاسخ دهد. در مقابل، شهرداری کاهش حقابه و تأخیر در خارج کردن درختان آلوده را از عوامل گسترش بحران معرفی کرد.
۴۰ ماهی که موضوع انتقاد شد
امانی انتقاد خود را متوجه فاصله آغاز مدیریت شهری در شهریور ۱۴۰۰ تا انتصاب شهردار فعلی منطقه ۲۲ در دیماه ۱۴۰۳ کرد. به گفته او پیش از محمدجواد خسروی، چهار شهردار در منطقه مسئولیت داشتهاند؛ با این حال رسیدگی مؤثر به ابعاد بحران به دوره اخیر موکول شده است. او آغاز خشکیدگی در این دوره را ادعا نکرد. نقدش این بود که وجود سابقهای ۱۰ یا ۱۵ ساله، مسئولیت مدیرانی که در این فاصله متولی نگهداری بوستان بودهاندرا از میان نمیبرد. امانی گفت، اقدام زودتر میتوانست از گسترش آفت و افزایش تعداد درختان آسیبدیده، جلوگیری کند. این عضو شورا دامنه مسئولیت را به مدیران اجرایی محدود نکرد و از تأخیر در اعتراض و پیگیری نیز سخن گفت. او در پایان اعلام کرد: «اگر کسی حاضر نیست همراه من از مردم عذرخواهی کند، من بابت همه کوتاهیها و قصورها در همه دورهها از مردم تهران عذرخواهی میکنم».
روایت شهرداری؛ کمآبی و تأخیر در مهار آفت …

بازار









































































































































