گران تمام شدن ساده زیستی - سایت خبری اقتصاد پویا

دانیال امینی / اگر جامعه‌ای حدود ۱۵ میلیون جوان در سنین مختلف داشته باشد که بخش بزرگی از آنها در آستانه اشتغال، ازدواج، تشکیل خانواده یا ساختن آینده اقتصادی خود قرار دارند، پاسخ دادن به این انتظارات نیازمند اقتصادی بسیار فعال‌تر از یک اقتصاد صرفاً مصرف‌کننده است. برای میلیون‌ها نفر باید شغل ایجاد شود، دستمزد واقعی افزایش یابد، مسکن ساخته شود، مواد غذایی سالم و کافی تولید شود، زیرساخت‌های شهری توسعه پیدا کند و خدمات آموزشی و درمانی با قیمت قابل پرداخت در اختیار مردم قرار گیرد. هیچ‌کدام از این موارد با توصیه اخلاقی به «کمتر خواستن» ایجاد نمی‌شود.اقتصاد زمانی می‌تواند زندگی ساده را برای مردم فراهم کند که موتور تولید آن روشن باشد. کارخانه‌ای که فعال است، کشاورزی که بهره‌ور است، فناوری‌ای که هزینه تولید را کاهش می‌دهد، بانکی که منابع را به سمت فعالیت مولد هدایت می‌کند و تجارتی که بازارهای جدید برای تولیدکننده ایجاد می‌کند، در نهایت به سفره خانوار و قدرت خرید مردم متصل می‌شوند. به همین دلیل، زندگی ساده برخلاف تصور رایج، محصول اقتصاد ضعیف و کم‌تحرک نیست؛ بلکه نتیجه اقتصادی است که توان تولید ثروت و توزیع فرصت را دارد.

قناعت نباید به معنای کوچک‌تر شدن زندگی مردم باشد …