قیمتها نه بر اساس تعادل عرضه و تقاضا، بلکه بر اساس منافع قیمتسازان شکل میگیرد و مردم، تنها نظارهگر بالا رفتن افسارگسیخته نرخها هستند. این سیاستها، نه تنها به کنترل بازار منجر نشد، بلکه به گفته کارشناسان در دوره اخیر دست مافیا را در دولت باز کرد. ارز در ایران، دیگر صرفاً وسیله مبادله خارجی نیست؛ وسیله رشوه، فساد، فرار سرمایه، قاچاق و فرار مالیاتی است. در چنین شرایطی، نوشتن برنامه تکنرخی برای ارز، به یک آرزوی دستنیافتنی تبدیل میشود. وعدههایی که روزی برای تکنرخی کردن ارز داده شد، امروز به فراموشی سپرده شدهاند و شرایط به کلی تغییر کرده است.
محمدرضا یزدیزاده، اقتصاددان، در گفتوگو با هفت صبح با انتقاد شدید از این سیاستها میگوید: «وقتی ارزش پول ملی را به تعداد معدودی صادرکننده واگذار میکنید، کسی نمیتواند راجع به تثبیت قیمت یا اقتصاد آزاد صحبت کند. وقتی شما قیمت بازار را به قیمتساز سپردید، یعنی عملاً نابودی آن کشور را کلید زدید. در هیچ جای دنیا قیمت را بازار به تنهایی تعیین نمیکند، مگر اینکه شرایطی در اقتصاد باشد که هیچیک از طرفهای بازار نتوانند قیمت را تحت تأثیر قرار دهند.»
آنچه در ادامه میخوانید، تحلیل تفصیلی این اقتصاددان درباره ریشههای بحران بازار ارز، نقش مافیا در قیمتسازی، و ناتوانی در مدیریت تقاضاهای مختلف ارزی است. گزارشی از چگونگی تبدیل شدن سیاستهای کنترل ارز به ابزاری علیه مردم و به نفع انحصارگران.
…
