در مراسم سیونهمین سالگرد تصویب پروتکل مونترال، سعید محمودی، معاون محیط زیست انسانی سازمان حفاظت محیط زیست، به بررسی روند تاریخی حفاظت از لایه اوزن پرداخت. وی خاطرنشان کرد که شناسایی خطر نابودی این لایه در سال ۱۹۸۷، منجر به شکلگیری یکی از موفقترین همکاریهای بینالمللی در حوزه محیط زیست شد.
وی با اشاره به نقطه عطف جدید در این مسیر، از «اصلاحیه کیگالی» (۲۰۱۶) یاد کرد و گفت: «اصلاحیه کیگالی با هدف کنترل مصرف هیدروفلوئوروکربنها (HFCs)، موضوع حفاظت از اوزن را مستقیماً به مسئله تغییرات اقلیمی گره زد.» اگرچه HFCها لایه اوزن را تخریب نمیکنند، اما به دلیل قدرت بالای گلخانهای، عامل اصلی گرمایش زمین هستند. مقایسه پروتکل مونترال و توافق پاریس؛ چرا مسیر اقلیم دشوارتر است؟
محمودی در تحلیل تفاوتهای میان مدیریت بحران اوزن و تغییرات اقلیمی، تفاوتهای ساختاری دو حوزه را تشریح کرد. وی افزود: در … …
