نقدی بر برنامه «به وقت ایران» | آخرین خبر

جعفرگلابی| دعوت از آقای کرباسچی در برنامه «به وقت ایران» بازتاب‌های فراوانی داشت و نشان داد که اگر صدا و سیما از روند یک سویه فعلی عبور کند، می‌تواند مرجع رسانه‌ای باشد و جلو القائات رسانه‌های بیگانه‌پرست را بگیرد. همین برنامه که کمی جلوتر از دیگر برنامه‌های صدا و سیما حرکت می‌کند هم می‌تواند منشأ اثر و اطمینان و آرامش و اگاهی مردم باشد به شرط اینکه جوانب حرفه‌ای و انصاف را رعایت کند.  متاسفانه صدا و سیما اعتنایی به این مسائل ندارد و همواره به انحصاری که در دست دارد تکیه می‌کند. مثلا همین برنامه «به وقت ایران» اشکالات اساسی دارد و متولیان رسانه ملی وقعی به این نواقص نمی‌نهند. دوستانی که بیش از ۲۰۰ روز است مفصلا تحلیل‌های خود را روی آنتن می‌برند ظاهرا متوجه نیستند و اصول اولیه یک برنامه تحلیلی را رعایت نمی‌کنند. چرا و چگونه و بر اساس کدام معیار ملی دو نفر حق دارند در این زمان طولانی متکلم دوتایی باشند و هر چه به ذهن‌شان رسید را بیان کنند؟ اگر این دوستان در یک شبکه خصوصی از صبح تا شام برای مخاطبان خود سخن بگویند و تحلیل بکنند هیچ ایرادی متوجه آنها نیست ولی رسانه ملی متعلق به همه مردم است و باید افکار و تحلیل‌های مختلف را ارائه بدهد. اگر صدا و سیما در راستای مصالح ملی مجبور است که مسائل خاصی را مکررا پخش کند دیگر نباید وارد عرصه تحلیل و نقد انواع جریان‌های داخلی شود. در رسانه ملی نباید تحلیلگر ثابت داشته باشیم و حقی انحصاری به کسی داده شود. صدا و سیما سخنگوی نظام است و بر این اساس باید فضای تحلیلی جامعی فراهم کند فضایی که قطعا نیاز به تضارب فکرها و اندیشه‌ها باشد. دوستان همیشه حاضر در برنامه به وقت ایران اگر می‌خواهند جوانب حرفه‌ای را رعایت کنند باید به گزارشگری بپردازند و با کنار هم گذاشتن انواع خبرها و تحلیل‌ها در مقام ارائه وضعیت جنگ و مسائل پیرامونی آن با کمترین قضاوت شخصی به روشنگری بپردازند. ‌اتفاقا رعایت این نکته بسیار مهم و اساسی مخاطبان انبوه را پای تلویزیون می‌نشاند.  …