این رفتارها از سوی نهادهای بینالمللی که باید بیطرف باشند، باعث شده است ایران نسبت به عضویت در انپیتی، رعایت اصول آن و عدم ورود به ساخت سلاح هستهای دچار تردید شود و این پرسش برایش ایجاد شود که شاید اشتباه کردهایم که به سمت ساخت سلاح هستهای نرفتهایم. وقتی کشوری به این شکل خصمانه تهدید به عملیات هستهای میشود، طبیعی است به فکر راه چارهای باشد. به نظر میرسد این رفتارهای نامناسب، غیرمعقول و برخلاف موازین بینالمللی برخی از دولتها و رژیمها و برخی نهادهای بینالمللی است که چنین ذهنیتی را برای برخی در ایران به وجود آورده است که لازم است اقداماتی متقابل انجام شود.
البته نمیشود انکار کرد که حرکت ما به سمت سلاح هستهای بدون عواقب منفی نیز نخواهد بود. به بیان دیگر همانطور که ساخت سلاح هستهای میتواند بازدارندگی ایجاد کند، پیامدهایی منفی نیز به بار میآورد؛ به نحوی که شاید آمریکا و اسرائیل بتوانند اجماعی علیه ایران ایجاد کنند و حتی شورای امنیت سازمان ملل را علیه ایران وارد عمل کنند.
تردیدی نیست که مقامات ارشد نظام در این موضوع بسیار مهم تجزیهوتحلیلی جامع دارند و در نهایت تصمیم با آنهاست. آنچه این روزها در قالب اظهارنظر کارشناسان سیاسی، کارشناسان حوزه دیپلماسی یا حتی برخی نمایندگان مجلس میشنویم، نمیتواند منشأ اثر در حوزه تصمیمگیری باشد زیرا آنها در جایگاهی قرار ندارند که بتوانند فرمان حرکت به سمت ساخت سلاح هستهای صادر کنند و بیشک مقامات ارشد نظام در این زمینه تصمیمگیرندهاند.
…









































![کوشنر: ایرانیها بهشکل بسیار جدی و قدرتمندی در حال تعامل هستند و این مسئله بسیار مثبت است، اما هنوز به مرحلهای نرسیدهایم که به تفاهم برسیم / اگر ایران حاضر باشد توافقی را که تاکنون با ما درباره آن مذاکره کردهایم نهایی کند و توانایی ساخت سلاحهای هستهای را کنار بگذارد، طبیعتاً [ترامپ] آماده توافق است](/news/u/2026-08-17/entekhab-j9z1p.jpg)

























































































































