وی افزود: بازیدرمانی، هنردرمانی، آموزشهای شناختی و فعالیتهای مرتبط با مهارتهای حرکتی و دستورزی از جمله برنامههایی هستند که میتوانند در فرآیند آموزش و توانبخشی کودکان طیف اوتیسم مورد استفاده قرار گیرند.
فنایی ادامه داد: در این مسیر، کاردرمانی حسی و حرکتی به صورت تخصصی دنبال میشود و فعالیتهای دستورزی نیز میتواند به عنوان یک برنامه مستقل مورد توجه قرار گیرد. این فعالیتها بهویژه برای تقویت توجه دیداری و مهارت تعقیب دیداری کودکان طیف اوتیسم اهمیت دارند.
این کاندیدای دکتری تخصصی روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی با اشاره به استفاده از رویکردهای نوین آموزشی و رفتاری گفت: یکی از رویکردهایی که در این زمینه مورد استفاده قرار میگیرد، رویکرد «لواس» است که به عنوان رویکردی پیشرفته در حوزه ABA شناخته میشود و تلاش میکند نیازهای مختلف کودکان طیف اوتیسم را در فرآیند آموزش و مداخله پوشش دهد.
وی تأکید کرد: در آموزش کودکان اوتیسم نمیتوان یک نسخه واحد برای همه کودکان در نظر گرفت؛ چراکه تواناییها، میزان آشفتگیهای حسی، مهارتهای ارتباطی و ظرفیت یادگیری هر کودک با دیگری متفاوت است. بنابراین برنامه آموزشی باید بر اساس ویژگیها و نیازهای فردی کودک طراحی شود.
فنایی با اشاره به وضعیت کودکانی که با اوتیسم شدید مواجه هستند، گفت: ممکن است برخی کودکان فاقد کلام باشند، آشفتگیهای حسی شدیدی داشته باشند یا در برقراری ارتباط با دیگران با مشکل مواجه شوند. در این شرایط، در ابتدای فرآیند ممکن است زمان قابل توجهی صرف آشنایی کودک با محیط، ایجاد دستورپذیری و آمادهسازی او برای ورود به فرآیند آموزش و یادگیری شود. …
