یکشنبه, ۵ اسفند, ۱۴۰۳ / 23 February, 2025
مجله ویستا
ادب کردن بچه، یک شیوه عالی
در این مطلب میخواهیم نگاهی به تنبیه و شکلهای نادرست و شیوههای درست آن بیندازیم. ندا شیخی، کارشناسارشد روانشناسی، درباره شیوهها و شکلهای نادرست تنبیه میگوید: تنبیه شکلها و انواع مختلفی دارد که سه مورد اشتباه اما رایج آنها عبارتند از:
1. تهدید، فریاد و تحقیر: تهدید گاهی موثر است و گاهی نیست. فریاد و تحقیر نیز معمولا شرایط را بحرانیتر میکنند.
2. محروم ساختن از اشیاء: معمولا والدین به عنوان تنبیه، اشیاء معینی را از دسترس کودک دور میکنند. و گاه به علت ناآگاهی یا عصبانیت زیاد، این تنبیه با رفتار نامطلوب بیتناسب است که باعث ایجاد حس مورد ظلم واقع شدن، و در نتیجه خشم در کودک میشود و ممکن است در موقعیتهای بعدی آن رفتار یا عمل نامطلوب را با شدت بیشتری انجام دهد.
3. کتک: این کار به کودک میآموزد که کتک زدن یک راه حل برای مشکلات است. کتک اهانت است و باعث ایجاد ترس شدید در کودک میشود. چون در اکثر مواقع والدین با احساس خشم زیاد و در حالت عصبانیت کنترل نشده دست به چنین رفتاری میزنند، بعد احساس گناه میکنند.
تنبیه یا انضباط؟
شیخی یک جایگزین مفید و موثر را معرفی میکند که میتوان از آن به جای اهرم تنبیه استفاده برد: بهتر است به جای تنبیه، از انضباط استفاده شود. چراکه تاثیر بیشتری دارد و به کودک کمک میکند تا از نوعی کنترل درونی و خودآگاه نسبت به رفتار و اعمال خود برخوردار شود. تنبیه همیشه از سوی مراجع بیرونی (والدین، معلمان، مراجع قدرت و...) اعمال میشود و گاه بین میزان تنبیه و نوع رفتار تناسب وجود ندارد که باعث ایجاد تحقیر، خشم و کاهش عزت نفس خواهد شد.
این کارشناسارشد روانشناسی هدف از انضباط را هدایت کودک به سمت مسئولیتپذیری میداند و میگوید: انضباط عمل یا حرف واحدی نیست بلکه نوعی فرایند است که نیاز به صرف وقت برای یادگیری دارد.
برای داشتن انضباطی سودمند، برای فرزندانتان و خودتان احترام قائل شوید؛ چند گزینه و راه جایگزین فراهم کنید؛ فرزندان را به همکاری و مشارکت تشویق کنید؛ و نتیجه هر رفتار را اعمال کنید. میتوانید حد و مرز و محدودیت قائل شوید (متناسب با سن فرزندان و شرایط فرهنگ خانوادگی و اجتماعی) و در این محدوده به کودک حق انتخاب بدهید. مثلا درباره وقت خوابیدن کودک با خود او گفتوگو کنید تا کودک در ساعت توافق شده به اتاق خوابش برود.البته در مورد به خواب رفتن نمیتوان اجبار کرد اما برایش حد و مرزی تعیین شده است.
ندا شیخی در پایان خاطرنشان میکند: باید توجه شود هدف از تشویق و انضباط، رشد مطلوب اخلاقی و اجتماعی کودک است، پس باید روشهایی انتخاب شود که به این هدف کمک کند. چراکه تخریب عزتنفس و مسئولیتپذیری در کودکی، نتایج جبرانناپذیری بر زندگی بزرگسالی خواهد داشت.
نینیبان جدیدترین و بهترین مطالب خود را در تلگرام و از طریق سه کانال «راهنمای بارداری»، «کودکیاری» و «سلامت جنسی» در اختیار شما قرار میدهد.
1. تهدید، فریاد و تحقیر: تهدید گاهی موثر است و گاهی نیست. فریاد و تحقیر نیز معمولا شرایط را بحرانیتر میکنند.
2. محروم ساختن از اشیاء: معمولا والدین به عنوان تنبیه، اشیاء معینی را از دسترس کودک دور میکنند. و گاه به علت ناآگاهی یا عصبانیت زیاد، این تنبیه با رفتار نامطلوب بیتناسب است که باعث ایجاد حس مورد ظلم واقع شدن، و در نتیجه خشم در کودک میشود و ممکن است در موقعیتهای بعدی آن رفتار یا عمل نامطلوب را با شدت بیشتری انجام دهد.
3. کتک: این کار به کودک میآموزد که کتک زدن یک راه حل برای مشکلات است. کتک اهانت است و باعث ایجاد ترس شدید در کودک میشود. چون در اکثر مواقع والدین با احساس خشم زیاد و در حالت عصبانیت کنترل نشده دست به چنین رفتاری میزنند، بعد احساس گناه میکنند.
تنبیه یا انضباط؟
شیخی یک جایگزین مفید و موثر را معرفی میکند که میتوان از آن به جای اهرم تنبیه استفاده برد: بهتر است به جای تنبیه، از انضباط استفاده شود. چراکه تاثیر بیشتری دارد و به کودک کمک میکند تا از نوعی کنترل درونی و خودآگاه نسبت به رفتار و اعمال خود برخوردار شود. تنبیه همیشه از سوی مراجع بیرونی (والدین، معلمان، مراجع قدرت و...) اعمال میشود و گاه بین میزان تنبیه و نوع رفتار تناسب وجود ندارد که باعث ایجاد تحقیر، خشم و کاهش عزت نفس خواهد شد.
این کارشناسارشد روانشناسی هدف از انضباط را هدایت کودک به سمت مسئولیتپذیری میداند و میگوید: انضباط عمل یا حرف واحدی نیست بلکه نوعی فرایند است که نیاز به صرف وقت برای یادگیری دارد.
برای داشتن انضباطی سودمند، برای فرزندانتان و خودتان احترام قائل شوید؛ چند گزینه و راه جایگزین فراهم کنید؛ فرزندان را به همکاری و مشارکت تشویق کنید؛ و نتیجه هر رفتار را اعمال کنید. میتوانید حد و مرز و محدودیت قائل شوید (متناسب با سن فرزندان و شرایط فرهنگ خانوادگی و اجتماعی) و در این محدوده به کودک حق انتخاب بدهید. مثلا درباره وقت خوابیدن کودک با خود او گفتوگو کنید تا کودک در ساعت توافق شده به اتاق خوابش برود.البته در مورد به خواب رفتن نمیتوان اجبار کرد اما برایش حد و مرزی تعیین شده است.
ندا شیخی در پایان خاطرنشان میکند: باید توجه شود هدف از تشویق و انضباط، رشد مطلوب اخلاقی و اجتماعی کودک است، پس باید روشهایی انتخاب شود که به این هدف کمک کند. چراکه تخریب عزتنفس و مسئولیتپذیری در کودکی، نتایج جبرانناپذیری بر زندگی بزرگسالی خواهد داشت.
نینیبان جدیدترین و بهترین مطالب خود را در تلگرام و از طریق سه کانال «راهنمای بارداری»، «کودکیاری» و «سلامت جنسی» در اختیار شما قرار میدهد.
ایران مسعود پزشکیان دولت چهاردهم پزشکیان مجلس شورای اسلامی محمدرضا عارف دولت مجلس کابینه دولت چهاردهم اسماعیل هنیه کابینه پزشکیان محمدجواد ظریف
پیاده روی اربعین تهران عراق پلیس تصادف هواشناسی شهرداری تهران سرقت بازنشستگان قتل آموزش و پرورش دستگیری
ایران خودرو خودرو وام قیمت طلا قیمت دلار قیمت خودرو بانک مرکزی برق بازار خودرو بورس بازار سرمایه قیمت سکه
میراث فرهنگی میدان آزادی سینما رهبر انقلاب بیتا فرهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی سینمای ایران تلویزیون کتاب تئاتر موسیقی
وزارت علوم تحقیقات و فناوری آزمون
رژیم صهیونیستی غزه روسیه حماس آمریکا فلسطین جنگ غزه اوکراین حزب الله لبنان دونالد ترامپ طوفان الاقصی ترکیه
پرسپولیس فوتبال ذوب آهن لیگ برتر استقلال لیگ برتر ایران المپیک المپیک 2024 پاریس رئال مادرید لیگ برتر فوتبال ایران مهدی تاج باشگاه پرسپولیس
هوش مصنوعی فناوری سامسونگ ایلان ماسک گوگل تلگرام گوشی ستار هاشمی مریخ روزنامه
فشار خون آلزایمر رژیم غذایی مغز دیابت چاقی افسردگی سلامت پوست