یکشنبه, ۳ تیر, ۱۴۰۳ / 23 June, 2024
مجله ویستا

آنفلوانزا


سیاه زخم نیست, ایدز هم نیست, فقط یک آنفلوآنزاست, اما از آن نوع آنفلوآنزا که از نظر مرگ و میر روی دست بیماری ایدز زده است سیاه زخم و سارس هر دو با هم در برابر آنفلوآنزا افراد بسیار کمی را به کشتن داده اند, حتی تصادف های رانندگی در مقابل این بیماری در مقام دوم قرار می گیرند

بیماری واگیردار آنفلوانزا سالانه بیش از ۴۰ هزار نفر در سراسر اتحادیه اروپا را می کشد که این تعداد فراتر از کشته شدگان سوانح رانندگی است.هر سال حدود ۲۰ درصد از مردم استرالیا به آنفلوآنزا مبتلا می شوند و حدود ۳۰۰۰ نفر از آنها بر اثر عوارض این بیماری جان خود را از دست می دهند. در ایالات متحده ۳۶ هزار نفر در سال بر اثر این بیماری فوت می کنند که این در مقابل ۱۵ هزار مرگ بر اثر بیماری ایدز است. بدتر این که تعداد مرگ های ناشی از آنفلوآنزا به طور چشمگیری رو به افزایش است. طبق تحقیق مراکز کنترل این بیماری در ایالات متحده کشندگی آنفلوآنزا از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۹۸ چهار برابر شده است.طبق تخمین سازمان جهانی بهداشت هنگام بروز این بیماری روی هم رفته بین ۲۵۰ هزار نفر تا ۵۰۰ هزار نفر در سال در سراسر جهان جان خود را از دست می دهند.

یکی از دلایلی که ریشه کن کردن این بیماری را مشکل کرده این است که آنفلوانزا همان طور که در این کره خاکی سفر می کند سال به سال ساختار خود را تغییر می دهد. نظام بررسی سازمان جهانی بهداشت به بررسی حدود ۶ هزار نمونه آنفلوآنزای متفاوت پرداخته است که این تعداد تنها قسمت کوچکی از انواع آنفلوانزاهایی است که در کره خاکی وجود دارد. از این میان تنها برخی از آنها آسیب اندکی به بدن می رسانند در حالی که باقی نمونه ها مهلک هستند.

محققان هنگ کنگی معتقدند عامل اصلی کشندگی در نمونه های خطرناک ممکن است خود سیستم ایمنی بدن انسان باشد. یک نمونه از آنفلوانزای بسیار کشنده چیزی در ساختار ژنتیکی خود دارد که واکنش بسیار شدید سیستم ایمنی بدن را موجب می شود. بدین ترتیب بدن برای حمله به سلول های زیان بخش تعداد بسیار زیادی سیتوکینز (یاخته های جنبی) تولید می کند و گاهی این سیتوکینزها به سلول های خود بدن نیز یورش برده و منجر به ضعف اندام ها می شوند.یکی از بدترین انواع بیماری آنفلوآنزا در سال ۱۹۱۸ رخ داد. این نوع آنفلوانزا به سرعت شیوع پیدا کرد و ۴۰ میلیون نفر در سراسر جهان را به کشتن داد.

چه می توان کرد؟

واکسن آنفلوآنزا در پیشگیری از پیشرفت ویروس بسیار مؤثر است و مطمئن باشید که واکسن این بیماری تا حد زیادی کارگر است.

محققان بیماری های عفونی مؤسسه ملی در ژاپن گزارش دادند با وجود این که نرخ مرگ و میر در اثر آنفلوانزا در ایالات متحده از سال های ۱۹۶۲ تا ۱۹۹۴ بدون تغییر مانده یا افزایش نشان داده اولی در ژاپن کاهش چشمگیری داشته است. این کاهش پس از برنامه واکسیناسیون اجباری در مدارس خود را نشان داد. از آنجایی که کودکان گسترش آنفلوآنزا را سرعت می بخشند، برنامه واکسیناسیون فوق ،از نرخ مرگ و میر بزرگسالان نیز کاست. اما وقتی در سال ۱۹۹۴ برنامه واکسیناسیون اجباری کنار گذاشته شد نرخ مرگ و میر مجدداً شروع به افزایش کرد. بنابراین می توان به این نتیجه رسید که در حال حاضر بهترین راه مقابله با آنفلوآنزا، زدن واکسن آن در فصل بروز این بیماری است. در ضمن دریافت واکسن از سوی افراد مسن و کسانی که به دیابت یا بیماری قلبی مبتلا هستند از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

زمانی که به آنفلوانزا مبتلا هستید بدون تجویز پزشک دارو مخصوصاً آنتی بیوتیک مصرف نکنید زیرا آنفلوانزا نوعی بیماری ویروسی است که آنتی بیوتیک روی آن تأثیری ندارد. آنتی بیوتیک ها روی عفونت های باکتریایی مؤثر هستند. البته گروهی از داروهای ضدویروس وجود دارد که می توانند شدت بیماری آنفلوانزای نوع A را کاهش دهند.

اگر شما ۵۰ میلیون دلار پول دارید که نمی دانید با آن چه کنید می توانید به دانشمندان سازمان واگیرشناسی دانشگاه کالیفرنیا بدهید، زیرا آنها قصد دارند آزمایشگاهی جهانی با فناوری بالا ایجاد کنند تا تعداد انواع آنفلوآنزاها را از ۶ هزار نوع به صدهزار نوع برسانند و به طور کامل روی آنها بررسی کنند.

نویسنده: لورا لی

مترجم: نادیا زکالوند