Ipratropium Bromide
|
آتروونت، ایپراترکس
|
موارد و مقدار مصرف: موارد و مقدار مصرف
اسپاسم نايژه در برونشيت مزمن و آمفيزم
بزرگسالان: مقدار معمول مصرف، دو پاف چهار بار در روز است. در صورت لزوم، ميتوان ميزان استنشاق را اضافه کرد، اما نبايد از 12 پاف در 24 ساعت يا mcg 500 هر 8-6 ساعت از طريق دستگاه بخور بيشتر شود.
|
موارد منع مصرف و احتياط: تداخل دارويي
مصرف همزمان با داروهاي آنتي موسکاريني، مانند فرآوردههاي چشمي، ممکن است اثرات اضافي ايجاد کند. در صورت مصرف همزمان و زود به زود اسپريهاي حاوي فلوروکربن يا ايپراتروپيوم مانند گلوکوکورتيکوئيدها، آدرنوکورتيکوئيدها، سمپاتوميمتيکها، يا کرومولين ممکن است خطر مسموميت با فلوروکربن افزايش يابد. توصيه ميشود هر يک از اين داروها به فاصلة پنج دقيقه از يکديگر استنشاق شوند.
|
عوارض جانبي: ملاحظات اختصاصي
به دليل تأخير در شروع انبساط نايژه، ايپراتروپيوم براي درمان ديسترس حاد تنفسي توصيه نميشود.
نكات قابل توصيه به بيمار
قبل از استنشاق دارو، ظرف را به خوبي تکان دهيد.
دارو را دور از گرما و نور نگهداري کنيد. از انجماد دارو خودداري کنيد.
در صورت ورود دارو به داخل چشم احتمال تاري ديد وجود دارد.
بين دو استنشاق دارو يک دقيقه فاصله دهيد.
در صورت فراموش کردن يک نوبت مصرف دارو، به محض به ياد آوردن آن را استفاده کنيد، مگر آنکه زمان نوبت بعدي فرا رسيده باشد. از دو برابر کردن مقدار مصرف خودداري کنيد.
براي رفع خشکي دهان ميتوانيد از آب نبات ترش يا تکههاي يخ استفاده کنيد. در صورت تداوم خشکي دهان بيش از دو هفته به پزشک اطلاع دهيد.
اگر تا 30 دقيقه پس از مصرف دارو احساس بهبود نکرديد يا حالت بيماري تشديد شد، به پزشک اطلاع دهيد.
مصرف در کودکان: بي ضرري و اثربخشي دارو در کودکان کوچکتر از 12 سال ثابت نشده است.
مصرف در شيردهي: ترشح دارو در شير مادر مشخص نيست.
اگرچه بازهاي نامحلول در چربي به داخل شير ترشح ميشوند، بعيد
به نظر ميرسد.
ايپراتروپيوم به شيرخوار برسد، بخصوص وقتي به صورت
اسپري مصرف ميشود. با اين وجود، اين دارو در دوران شيردهي با احتياط تجويز شود.
|
|
تداخل دارويي: اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
گزارشي در دست نيست.
|
مکانيسم اثر: مکانيسم اثر
اثر آنتي کولينرژيک: به نظر ميرسد ايپراتروپيوم رفلكسهاي اعمال شده با واسطه عصب واگ را از طريق خنثي کردن اثر استيل کولين مهار ميکند. آنتي کولينرژيکها از افزايش غلظت گوآنوزين مونوفسفات حلقوي (cGMP)
درون سلولي که از واکنش استيل کولين با گيرندة موسکارينيک بر روي عضله صاف نايژه ناشي ميشود، جلوگيري ميکنند. گشاد شدن نايژه بعد از استنشاق دارو عمدتاً به دليل اثر موضعي دارو است، و نه اثر سيستميک.
فارماکوکينتيک
جذب: آزمونهاي خوني وکليوي (سطح خوني و ترشح کليوي دارو) تأييد کردهاند که دارو از سطح ريه از دستگاه گوارش به سهولت وارد گردش خون سيستميک نميشود. آزمونهاي به عمل آمده روي مدفوع نشان داده است که مقدار زيادي از داروي استنشاقي بلعيده ميشود.
پخش: در مورد اين دارو مطرح نيست.
متابوليسم: کبدي است؛ نيمه عمر دفع دارو حدود دو ساعت است.
دفع: مقدار اعظم دارو به صورت تغييرنيافته از راه مدفوع دفع ميشود. داروي جذب شده در ادرار و صفرا ترشح ميشود.
|
|
فارماكوكينتيك: موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط به دارو يا آتروپين يا هر يک از مشتقات آن ها؛ سابقه حساسيت مفرط به لسيتين سويا يا فرآوردههاي غذايي مربوطه مانند لوبياي سويا و بادام زميني.
موارد احتياط: گلوکوم با زاويه بسته، هيپرپلازي پروستات، انسداد گردن مثانه.
|
اشكال دارويي: اشكال دارويي:
Inhaler: 20, 40 mcg/dose
Nebulisation: 250 mcg/ml, 1ml, 250 mcg/ml, 2ml
Inhaler: (Ipratropium bromide 20 mcg + Salbutamol
(As sulfate) 100 mcg/dose
Nebulisation: Ipratropium bromide 200 mcg + Salbutamol
(As sulfate) 1 mg/ml
|
اطلاعات دیگر: طبقهبندي فارماكولوژيك: آنتي کولينرژيک.
طبقهبندي درماني: گشادکننده نايژه.
طبقهبندي مصرف در بارداري: رده B
نامهاي تجاري: Atrovent N
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: سرگيجه، سردرد، عصبانيت، درد.
قلبي ـ عروقي: طپش قلب، درد قفسه سينه.
چشم، گوش، حلق و بيني: تاري ديد، رينيت، سينوزيت، فارنژيت.
دستگاه گوارش: تهوع، ديسترس گوارشي، خشکي دهان، تهوع.
تنفسي: عفونت تنفسي فوقاني، برونشيت، سرفه، تنگي نفس، فارنژيت، اسپاسم نايژه، افزايش خلط.
پوست: راش.
ساير عوارض: درد پشت، علائم شبه آنفلوانزا.
مسموميت و درمان
مصرف بيش از حد با استنشاق دارو بعيد است، زيرا ايپراتروپيوم بعد از استنشاق يا مصرف خوراکي به خوبي جذب نميشود.
|