این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
رضا قیدر / اسحاق تندرو، رئیس هیئتمدیره اتحادیه سراسری تعاونیهای صیادی ایران، با اشاره به شرایط موجود میگوید در زمان جنگ و ناامنی، صیادان امکان حضور در محدودههای اصلی صید، یعنی مناطقی که محل تجمع آبزیان است، را ندارند و به دلیل استرس و نگرانی ناچار میشوند در نوار ساحلی فعالیت کنند. نتیجه این تغییر اجباری نیز روشن است؛ فاصله کمتر از مناطق اصلی صید به معنای کاهش میزان صید و در پی آن کاهش درآمد صیادان است.این مسئله در حالی رخ میدهد که هزینههای فعالیت صیادی ثابت نمانده است. صیاد برای رفتن به دریا به سوخت، تجهیزات، تعمیرات، نیروی کار و امکانات ایمنی نیاز دارد. زمانی که درآمد کاهش پیدا میکند اما هزینههای فعالیت همچنان پابرجاست، حاشیه درآمدی صیاد کوچکتر میشود و ادامه فعالیت برای بسیاری از شناورها دشوارتر خواهد شد.در واقع، بحران فعلی را نمیتوان تنها مسئلهای مربوط به صید دانست. آنچه در نوار ساحلی کشور در حال رخ دادن است، بخشی از یک زنجیره اقتصادی است که از دریا آغاز میشود و به بازار ماهی و آبزیان، حملونقل، سردخانهها، فروشندگان، صنایع فرآوری و در نهایت سفره خانوارهای ساحلی میرسد.ناامنی، مرز صید را به ساحل نزدیک کرد …


































































































































































