در چنین شرایطی، مسئله فقط متوقف کردن دستبزن کودک نیست؛ بلکه باید دید پشت این رفتار چه احساسی قرار دارد و کودک چگونه میتواند راه دیگری برای بیان آن پیدا کند. دکتر ناهید کرمی، روانشناس کودک و نوجوان در گفتوگو با ایرنازندگی، از دلایل شکلگیری این رفتار، نقش الگوی والدین و شیوه مواجهه با کودک در لحظه پرخاشگری میگوید و تأکید دارد که هدف، صرفاً سرزنش رفتار کودک نیست، بلکه باید به او کمک کرد مهارتهای لازم برای بیان احساسات و تنظیم هیجان را یاد بگیرد. وقتی کودک هنوز زبان احساساتش را بلد نیست
ناهید کرمی درباره علت دستبزن داشتن برخی کودکان میگوید: دستبزن داشتن در کودکان معمولاً به این دلیل است که هنوز مهارت کافی برای بیان و تنظیم احساسات خود را یاد نگرفتهاند. وقتی کودک عصبانی، ناکام یا ناراحت میشود، ممکن است خشمش را با رفتار فیزیکی نشان دهد.
او ادامه میدهد: در سنین پایین، بهویژه حدود ۲ تا ۳ سالگی، این رفتار میتواند بخشی از روند طبیعی رشد باشد، اما طبیعی بودن به معنای نادیده گرفتن آن نیست و کودک باید بهتدریج جایگزینهای مناسب را یاد بگیرد.
این روانشناس کودک و نوجوان همچنین الگوی رفتاری والدین، توجه گرفتن از طریق کتک زدن و تجربههای محیطی را از عواملی میداند که میتوانند این رفتار را تقویت کنند. به گفته او، والد بهتر است ابتدا آرامش خود را حفظ کند، جلوی آسیب را بگیرد و احساس کودک را به زبان بیاورد. اگر دستبزن شدید، مکرر یا متناسب با سن کودک نیست، ارزیابی روانشناختی برای بررسی علت زمینهای توصیه میشود.
هر کتک زدنی، نشانه پرخاشگری نیست
کرمی تأکید میکند که کتک زدن کودک همیشه به معنای پرخاشگری نیست. به گفته او، گاهی کودک هنوز نمیتواند خشم، ناراحتی یا خواستهاش را با کلمات بیان کند و در چنین شرایطی، رفتار فیزیکی میتواند جایگزین بیان کلامی احساسات شود. …

بازار

































































































































































