«چربی بدن» سالهاست که بدنام شده است. فرهنگ رژیم گرفتن به ما میگوید چربی بسوزانیم، برخی شرکتهای غذایی محصولات کمچربشان را تبلیغ میکنند و در تالارهای گفتوگو، برای رساندن چربی بدن به کمترین میزان ممکن توصیههایی ردوبدل میشود. کافی است کمی در شبکههای اجتماعی بگردید تا با توصیههایی برای «کات کردن عضلات» روبهرو شوید؛ اصطلاح رایج در بدنسازی که به معنی کاهش چربی بدن برای نمایانتر شدن عضلات و مرز میان آنهاست.
کارشناسان اکنون نگران هستند که گرایش به لاغری شدید بار دیگر در حال گسترش باشد؛ گرایشی که محبوبیت داروهای کاهش وزن هم به آن دامن زده است. با این حال، همانطور که چربی بیشازحد برای سلامت مشکلساز است و میتواند به چاقی منجر شود، کمبود شدید آن نیز برای ما خوب نیست. تلاش برای از دست دادن حجم بالایی از چربی بدن میتواند هم از نظر زیستی و هم از نظر اجتماعی آسیبزا باشد. چرا چربی بدن مهم است؟
وقتی غذا میخوریم، چربیها، کربوهیدراتها و پروتئینهای آن به اجزای سادهتری تجزیه میشوند که بدن میتواند از آنها برای تأمین انرژی استفاده کند. کربوهیدراتها به گلوکز، پروتئینها به اسید آمینهها و چربیها به اسیدهای چرب تبدیل میشوند. اگر بهطور مداوم بیش از آنچه میسوزانید، کالری دریافت کنید، سلولهای چربی که آدیپوسیت نام دارند، این مواد مغذی اضافی را به شکل لیپید ذخیره میکنند. در نتیجه، اندازه سلولهای چربی افزایش مییابد.
با این حال اکنون میدانیم که چربی بدن صرفا ذخیرهای منفعل نیست بلکه اندامی فعال است که در تنظیم عملکردهای بدن نقش دارد و بدن زمانی بهترین عملکرد را دارد که همهچیز آن بهاندازه باشد. چربی بسیار کم، درست مانند چربی بسیار زیاد، برای سلامتی خطرناک است.
میتوان چربی بدن را مخزنی تخصصی در نظر گرفت که هنگام فراوانی انرژی، مواد مغذی را ذخیره و فقط در زمان نیاز آنها را آزاد میکند. این سازوکار به نیاکان ما کمک میکرد دورههای کمبود غذا را پشت سر بگذارند. …

بازار























































































































































