بازار
سلامت نیوز نوشت: در مطالعه‌ای که نتایج آن در مجله Science Advances منتشر شده است، ۱۰۸ شرکت‌کننده هر بار ۱۰۲ گرم نان سفید گندم، حاوی ۵۰ گرم کربوهیدرات، مصرف کردند. شرکت‌کنندگان این وعده را در دو وضعیت متفاوت خوردند: یک بار به‌تنهایی و بار دیگر در اتاقی در کنار فردی نزدیک و صمیمی.
پس از غذا خوردن در هر دو وضعیت، قند خون شرکت‌کنندگان به مدت دو ساعت پایش شد.
نتایج نشان داد زمانی که افراد در کنار یک همراه غذا می‌خوردند، افزایش قند خون آنها کمتر بود و قند خونشان سریع‌تر به سطح طبیعی بازمی‌گشت. این یافته نشان می‌دهد حضور یک فرد صمیمی هنگام غذا خوردن ممکن است بر نحوه تنظیم قند خون تأثیر بگذارد.
هولی جونز، استاد روان‌شناسی در کالج مدگار اورز در بروکلین، توضیح داد که حضور دیگران می‌تواند مانند یک عامل محافظ در برابر استرس عمل کند و علاوه بر سلامت روان، بر عملکرد متابولیک بدن نیز تأثیر بگذارد.
به گفته او، این مطالعه ارتباط میان تعاملات اجتماعی، واکنش‌های فیزیولوژیک بدن و عملکرد دستگاه عصبی خودمختار را نشان می‌دهد؛ موضوعی که اهمیت ارتباط انسانی را از نظر روانی و جسمی برجسته می‌کند.
ارتباط استرس با افزایش قند خون
این پژوهش همچنین واکنش شرکت‌کنندگان به موقعیت‌های استرس‌زا را بررسی کرد. برای مثال، زمانی که افراد دو شوک الکتریکی خفیف دریافت کردند، در صورت حضور یک همراه صمیمی، میزان برانگیختگی دستگاه عصبی سمپاتیک آنها کمتر از زمانی بود که تنها بودند. دستگاه عصبی سمپاتیک در واکنش «جنگ یا گریز» هنگام استرس نقش دارد.
جوآن رینکر، متخصص آموزش و مراقبت از دیابت، می‌گوید استرس اغلب با افزایش قند خون ارتباط دارد؛ بنابراین، عجیب نیست که حضور یک دوست صمیمی بتواند به بازگشت سریع‌تر قند خون به سطح پایه کمک کند.
او توضیح … …
