برای درک ابعاد عظیم انقلاب انرژی پاک در چین، کافی است به استان گانسو نگاه کنیم. در این منطقه خشک و دور افتاده در غرب کشور، میتوان بیش از یک ساعت در بیابان رانندگی کرد و تنها صفهای منظم و بیپایان توربینهای بادی را دید که تا افق امتداد یافتهاند.
شهر جی یوچوان در شمال این استان، میزبان بزرگترین نیروگاه بادی جهان با ظرفیت بیش از ۲۰ گیگاوات است که طی دو دهه اخیر به دست دهها شرکت ساخته شده است. این میزان برق برای تأمین نیاز ۲۰ میلیون خانوار چینی کفایت میکند.
چالش اصلی اینجاست که نه این خانوارها و نه صنایع نیازمند انرژی، فاصله نزدیکی با مزارع بادی ندارند. بخش عمده این جریان به شهرهایی در صدها کیلومتر آن سو تر فرستاده میشود و سال به سال، با افزایش تولید، حجم انرژی هدر رفته نیز بیشتر میشود.
چین اکنون در آستانه صرف تریلیونها دلار برای رفع این نارسایی از طریق بزرگترین طرح توسعه شبکه برق در تاریخ قرار دارد. این برنامه با در برگرفتن خطوط انتقال جدید، باتریهای غول پیکر و انبارههای بلندمدت، میتواند بزرگترین ذخیره انرژیهای تجدیدپذیر جهان را آزاد کند و موازنه رقابت میان پکن و واشنگتن را در حوزه هوش مصنوعی به نفع چین تغییر دهد.
این تجربه همچنین میتواند الگویی برای دیگر کشورهایی باشد که با مشکل هدررفت ظرفیت و حتی خاموشی روبهرو هستند.
ژائو لی، مدیر برنامهریزی در واحد گوانگدونگ شرکت شبکه برق جنوب چین، معتقد است جذب انرژیهای نو در شبکه اولویت اصلی است. او که بر مدیریت مصرف یکی از پرمصرفترین استانهای چین نظارت دارد، میگوید انرژیهای تجدیدپذیر با ناپایداری و نوسان شناخته میشوند و دقیقاً همین ویژگی، ادغام آنها در شبکه را به چالش اصلی تبدیل کرده است. …

بازار



























































































































