این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
آرمان امروز : پژوهشگران سالهاست تلاش میکنند دلیل این تغییر در ادراک زمان را پیدا کنند. یک مطالعه منتشرشده در سال ۲۰۱۹ از سوی انتشارات دانشگاه کمبریج، این پدیده را نوعی «ناهماهنگی میان زمانِ تصویر ذهنی و زمانِ ساعت» توصیف کرده است. به بیان ساده، زمانی که ساعت اندازهگیری میکند با زمانی که ذهن انسان تجربه میکند، لزوما یکسان نیست. ساعت، یک شبانهروز را دقیقا ۲۴ ساعت محاسبه میکند، اما «زمان ذهنی» تحت تأثیر تصاویر، تجربهها و خاطراتی است که در طول زندگی جمع میکنیم. یکی از توضیحهای مطرحشده، «نظریه تناسب» است. بر اساس این دیدگاه، هرچه سن بالاتر میرود، هر سال جدید سهم کوچکتری از کل تجربه زندگی فرد را تشکیل میدهد. برای مثال، وقتی فردی ۱۰ ساله است، یک سال معادل ۱۰ درصد از تمام زندگی تجربهشده اوست. اما برای فردی ۵۰ ساله، همان یک سال تنها دو درصد از زندگی او را تشکیل میدهد. بنابراین، یک سال برای کودک میتواند از نظر ذهنی بسیار طولانیتر از یک سال برای فردی میانسال به نظر برسد. عامل دیگری که میتواند در این احساس نقش داشته باشد، «کاهش تازگی» است. حافظه انسان زمان را به شکل یکنواخت ثبت نمیکند، بلکه بیشتر رویدادهای متمایز و تجربههای تازه را به خاطر میسپارد. در دوران کودکی و جوانی، اتفاقهای جدید زیادی رخ میدهد؛ محیطهای تازه، دوستان جدید، تجربههای متفاوت و نخستینهای فراوان. اما با افزایش سن، زندگی بسیاری از افراد وارد الگوهای تکراری میشود. وقتی هفتهها و ماهها شبیه یکدیگر باشند، خاطرات متمایز … … روزنامه آرمان امروز / ۱۴۰۵/۰۷/۱۹
چرا با بالا رفتن سن، روزها کوتاهتر به نظر میرسند؟
آرمان امروز : پژوهشگران سالهاست تلاش میکنند دلیل این تغییر در ادراک زمان را پیدا کنند. یک مطالعه منتشرشده در سال ۲۰۱۹ از سوی انتشارات دانشگاه کمبریج، این پدیده را نوعی «ناهماهنگی میان زمانِ تصویر ذهنی و زمانِ ساعت» توصیف کرده است. به بیان ساده، زمانی که ساعت اندازهگیری میکند با زمانی که ذهن انسان [ ]


بازار















































































