حسین شریعتمداری| ۱- ابتدا به این خبر از جشنواره فیلم ونیز توجه کنید! دو تن از مستندسازان رژیم صهیونیستی که فیلم مستند آنها جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم ونیز را دریافت کرده بود، از سوی رژیم صهیونیستی سلب تابعیت شده و اجازه بازگشت آنها به اسرائیل داده نشده است. میپرسید چرا؟! برای اینکه در فیلم مستند این دو کارگردان (یووال آبراهام و راشل زور) به برخی از جنایات رژیم صهیونیستی در غزه اشاره شده بود. «میکی زوهار»، وزیر فرهنگ رژیم صهیونیستی، فیلم مستند این دو کارگردان (نازا) را نفرتانگیز! نامیده و تاکید کرد که آنها نمیتوانند تابعیت اسرائیل را داشته باشند.
۲- حالا نگاهی به این سوی ماجرا بیندازید. کسانی که چندین سال (بعد از فرار از کشور)، با عنوان اپوزیسیون و مخالف جمهوری اسلامی ایران در آمریکا و اروپا ساکن بوده و در رسانهها و مجامع آن کشورها، بدترین اهانتها و زشتترین فحاشیها را علیه اسلام، نظام، مردم شریف ایران و حضرت امام راحل و امام شهیدمان داشتهاند، بیآنکه با کمترین مانع و یا مؤاخذهای روبهرو شوند به کشور مراجعت کردهاند! آن یکی علناً گفته و نوشته بود که بزرگترین آرزویش [نستجیر بالله] به قتل رساندن آیتالله خامنهای است. فلان کارگردان که اخیراً هنرپیشه زن فیلم وطنفروشانه و ضدایرانی او در جشنواره فیلم ونیز یک جایزه دست چندم گرفته است، یک روز بعد از شهادت آقای شهیدمان در صفحه اینستاگرام … …
































































































































































![[دکتر محمدجواد ظریف] نیاز جامعه به روایتگری قاسمزاده](/news/u/2026-09-15/ettelaat-seber.jpg)


