این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از ایرنا، خودکشی نه یک پدیده ایزوله و صرفاً فردی، بلکه تجلی تلاقی رنجهای فردی، پویاییهای خانواده محور، ساختارهای اجتماعی-اقتصادی و کارآمدی نهادهای حمایتی است. جامعهشناسی کلاسیک از اواخر قرن نوزدهم با اثر ماندگار “امیل دورکیم” در کتاب “خودکشی” نشان داد این پدیده بیش از آنکه امری فردی باشد، معلول وضعیت یکپارچگی و تنظیم اجتماعی است؛ یعنی هر چه پیوند فرد با جمع ضعیفتر باشد، احتمال گماردن مرگ بعنوان پاسخ به بحران بیشتر میشود. این میراث نظری امروز در قالب نظریههای معاصر نیز تداوم یافته است. نظریه بین فردی خودکشی “توماس جواینر” احساس طرد شدگی و دلبستگی مخدوش را هسته انگیزه خودکشی میداند و نظریه سهگانه “دیوید کلر” نیز فقدان تعلق، بیمعنایی زندگی و بی یاورانگی را سه ریشه اصلی احتمال خودکشی معرفی میکند. سازمان جهانی بهداشت نیز سالانه قریب ۷۲۰هزار مرگ بر اثر خودکشی را ثبت کرده و آن را سومین علت مرگومیر میان جوانان ۱۵تا ۲۹ساله جهان میداند و در سند راهبردی LIVE LIFE، به صراحت دو ستون مداخله را محدود سازی دسترسی به ابزار خودکشی و تقویت حمایت اجتماعی و مهارتهای مقابلهای قرار داده است. در آسیبشناسی ملی نیز با یک تأخر ساختاری و علمی مواجهیم؛ بگونهای که حدود ۸۰درصد عوامل مؤثر بر سلامت جامعه، ماهیت اجتماعی و روانی دارند، اما شبکه خدمات، نیروی انسانی و تجهیزات ما متناسب با این سهم توسعه نیافته است؛ چنانکه در حوزه سالمندی، علیرغم جمعیت رو به رشد، تنها حدود ۳۰متخصص ارشد در کشور داریم و این ما را به رویکرد توانمندسازی مشاوران عمومی واداشت تا در هر مرکز مشاوره تحت نظر بهزیستی، یک مشاور اختصاصی برای سالمندان تربیت کنیم. در خدماترسانی به جامعه ناشنوایان و کمبینایان نیز، حضور اجباری مترجم در جلسات مشاوره، اصل اخلاقی محرمانگی را تهدید میکند و تربیت مشاوران مسلط به زبان اشاره را ضروری میسازد. … سایت هم میهن / ۱۶ ساعت قبل
استراتژی سهگانه سازمان بهزیستی برای کنترل و کاهش نرخ خودکشی در کشور
رئیس سازمان بهزیستی کشور با تشریح ابعاد جامعهشناختی پدیده خودکشی، از پیادهسازی الگوی جامع پیشگیری مبتنی بر تقویت تعلق اجتماعی، نظام مراقبت پیگیرانه و ارتقای کیفیت زندگی خبر داد.
