این خودرو تنها یک نمونه نمایشی نبود و قابلیت رانندگی داشت. BAT 7 حتی در دهه ۱۹۵۰ در مسابقات نیز مورد استفاده قرار گرفت. طراحی توسط فرانکو اسکالیونه
طراحی آلفا رومئو BAT 7 را فرانکو اسکالیونه بر عهده داشت؛ طراح مشهوری که بعدها طراحی آلفا رومئو ۳۳ استراداله نیز به نام او ثبت شد.
بدنه BAT 7 با بالههای بزرگ و فرم بسیار آیرودینامیک طراحی شده بود و ظاهر آن در میانه دهه ۱۹۵۰، تصویری کاملا متفاوت از خودروهای معمول آن دوران ارائه میکرد.
یکی از مالکان بعدی خودرو در آمریکا، بالههای بدنه را از خودرو جدا کرد؛ تغییری که بخشی از ویژگی ظاهری اصلی BAT 7 را از بین برد.
چراغهای جلو کجا قرار گرفتهاند؟
طراحی غیرمعمول BAT 7 حتی در محل قرارگیری چراغهای جلو نیز ادامه دارد. فرم بدنه و تمرکز شدید طراحان بر آیرودینامیک باعث شده است جای چراغهای جلو در نگاه نخست چندان مشخص نباشد.
این ویژگی یکی از نکات جالب طراحی خودرو محسوب میشود و نشان میدهد BAT 7 بیش از آنکه بر اصول رایج طراحی خودروهای آن زمان تکیه داشته باشد، یک پروژه آزمایشی آیرودینامیک بوده است.
حضور در تور پبلبیچ
در میان خودروهای حاضر در تور پبلبیچ، فراری ۱۶۶MM بارچتا، نخستین فراری پیروز در مسابقات لمان، یک دستگاه ۲۷۵GTB اسپشیاله از مجموع سه نمونه ساختهشده، یک دستگاه ۲۷۵GTB/4 NART Spider از تنها ۱۰ نمونه تولیدشده، دو دستگاه فراری 250GTO و یک دستگاه 330LMB تازه تکمیلشده حضور داشتند.
یک دستگاه کوپه هیسپانو-سوئیزا J12 با موتور ۹.۴ لیتری نیز در این مجموعه دیده میشد؛ خودرویی تکنمونه که برای خانواده روتشیلد ساخته شده است.
فراری 340 مکزیکو نیز از دیگر خودروهای حاضر در این تور بود؛ خودرویی که در مسابقه سرعت بالای کاررا پانآمریکانا در مکزیک مورد استفاده قرار گرفته بود. …
