بحران امنیت غذایی در ایران دیگر فقط به کمبود کالا یا اختلال در واردات محدود نیست؛ مسئله اصلی این است که بخش بزرگی از خانوارها توان خرید مواد غذایی موردنیاز خود را از دست دادهاند. تورم انباشته، کاهش قدرت خرید، محدودیتهای ارزی و اختلال در زنجیره تأمین، دسترسی مردم به کالاهای اساسی را دشوارتر کرده است. مرتضی افقه، اقتصاددان، معتقد است موجود بودن کالا در فروشگاهها به معنای تأمین امنیت غذایی نیست. به گفته او، قدرت خرید خانوارها طی یکیدو سال اخیر بهشدت کاهش یافته و وضعیت اقشار کمدرآمد از نظر دسترسی به غذا تفاوت چندانی با شرایط کمبود کالا ندارد.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
جهان صنعت نیوز – فاطمه عباس پور : چالشهای مرتبط با امنیت غذایی در ایران نه یکشبه شکل گرفته و نه میتوان آن را صرفا به یک علت مشخص نسبت داد! بختکی که این روزها سفره خانوار ایرانی را کوچکتر کرده، حاصل تلاقی چند بحران مزمن است که متغییرهایی گوناگونی از قبیل سیاستگذاریهای متناقض، تصمیمهای ناگهانی ارزی، تورم انباشته، اختلال در واردات نهادهها و ضعف مدیریتی در زنجیره تامین را شامل میشود. سالهاست دولتها با وعده حمایت از معیشت مردم، سیاستهایی را به اجرا میگذارند که قرار است بازار کالاهای اساسی را آرام کند اما حاصل بسیاری از این تصمیمها، انتقال هزینه ناکارآمدیها به مصرفکننده بوده است. گویی هر بار که سیاستگذار برای حل بحران دست به جراحی اقتصاد میزند، این سفره مردم است که زیر تیغ میرود.
نمیتوان انکار کرد که تحریمها نیز به عاملی تعیینکننده در تشدید بحران تبدیل شدهاند. محدودیت فروش نفت، کاهش دسترسی به منابع ارزی و دشواری مبادلات تجاری، مسیر تامین کالاهای اساسی و نهادههای تولید را ناهموار کرده است. تولید داخلی هم از این فشارها در امان نمانده بلکه وقتی تامین بذر، کود، سم، خوراک دام و مواد اولیه صنایع غذایی به واردات وابسته است هر اختلال ارزی و تجاری دیر یا زود خود را در هزینه تولید و قیمت نهایی کالا نشان میدهد. نتیجه بازاری است که در آن نه تولیدکننده از ثبات و امکان برنامهریزی برخوردار است و نه مصرفکننده میتواند برای هزینههای ابتدایی زندگی حسابوکتاب روشنی داشته باشد. معضل ترسناک غفلت!
با این حال خطرناکترین بخش ماجرا جایی است که سیاستگذار همچنان موجود بودن کالا را با تامین امنیت غذایی یکی میگیرد! پربودن قفسه فروشگاهها زمانی اهمیت دارد که مردم توان خرید آنچه در قفسهها چیده شده را داشته باشند. وقتی تورم از درآمد خانوار پیشی میگیرد و اقلام ضروری یکی پس از دیگری از سبد خرید حذف میشوند وفور کالا دیگر نشانه امنیت نیست بلکه تنها تصویری ظاهری از بازاری بوده که دسترسی به آن برای بخش بزرگی از جامعه دشوار شده است. …