بازار
وی اضافه کرد: در مقابل، محیط «سمی» جایی است که تحقیر، شایعه‌پراکنی، تبعیض، فشار مداوم و ابهام در قوانین در آن عادی شده است. مثلا وقتی کارمند از ترس سرزنش، مشکل را پنهان می‌کند، یعنی فضا ناسالم است.البته یک روز بد یا یک بحران کاری، محیط کار را به فضایی به اصطلاح سمی تبدیل نمی‌کند، بلکه آنچه مهم است تکرار مداوم این شرایط است.
عوامل تهدیدکننده سلامت روان در محیط‌های اداری
این روانشناس در خصوص عواملی که سلامت روان کارمندان را به خطر می‌اندازد، اظهار کرد: مهم‌ترین عوامل معمولا شامل حجم کار بیش‌ازحد و مهلت های زمانی کم، نداشتن کنترل بر کار «فقط دستور بگیر و انجام بده»، ابهام در وظایف، مدیریت تحقیرآمیز یا بی‌ثبات و احساس بی‌عدالتی در ارزیابی و پاداش است.
غنی‌موخر ادامه داد: ناامنی شغلی و مرز نداشتن بین کار و زندگی هم تاثیر زیادی دارد، مانند پاسخ دادن به پیام‌های کاری در ساعات شب و روزهای تعطیل. نکته مهم این است که یک عامل به‌تنهایی کمتر فرد را از پا درمی‌آورد؛ بلکه ترکیب فشار زیاد با حمایت و کنترل کم است که زمینه فرسودگی شغلی و اضطراب را فراهم می‌کند. اگر فردی برای مدتی طولانی خسته، بی‌انگیزه و تحریک‌پذیر شده، بهتر است هر چه سریع‌تر با یک روانشناس یا مشاور در این خصوص صحبت کند.
وی در خصوص راهکارهای مدیران برای ایجاد «امنیت روانی» گفت: امنیت روانی بیشتر با رفتار مدیر ساخته می‌شود تا با شعار؛ نخستین گام این است که مدیر خودش اشتباهش را بپذیرد و بگوید «من هم ممکن است اشتباه کنم». همچنین وقتی کسی مشکل یا نظر مخالفی را مطرح می‌کند با قدردانی و کنجکاوی پاسخ دهد، نه با حالت دفاعی یا طعنه، چرا که اگر اولین نفری که حرف می‌زند سرزنش شود بقیه سکوت خواهند کرد. …
