رکنا: صبح جمعه بود و روز مدرسه تازه آغاز شده بود. کودکان وارد کلاس هایشان شده بودند و روستای کوچک پای کوه، صبحی شبیه بسیاری از صبح های دیگر را شروع کرده بود. بالاتر از خانه ها، چیزی روی دامنه وجود داشت که مردم سال ها آن را دیده بودند و به حضورش عادت کرده بودند. اما آن صبح، بخشی از آن شروع به حرکت کرد. ابتدا در ارتفاعات بود؛ دور از کلاس ها و خیابان های پایین دست. چند لحظه بعد دیگر چیزی نبود که بتوان متوقفش کرد. توده ای عظیم از مواد اشباع شده از آب از کوه پایین آمد و با سرعت به سوی روستا حرکت کرد. زمانی که به پایین رسید، یکی از نخستین ساختمان هایی که در مسیرش قرار گرفت مدرسه ای بود که کودکان فقط دقایقی قبل وارد آن شده بودند.
این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش گروه روانشناسی رکنا، نام این روستا ابرفان بود؛ جامعه ای کوچک در جنوب ولز که زندگی بسیاری از خانواده هایش به معدن زغال سنگ مرثر ویل وابسته بود. بالای روستا، برای دهه ها میلیون ها متر مکعب سنگ و مواد زائد استخراج معدن روی دامنه انباشته شده بود. این توده ها که به عنوان محل دپوی پسماند معدن شناخته می شدند، بخشی آشنا از منظره منطقه بودند. اما زیر بخشی از آنها چشمه های طبیعی و لایه های زمین شناسی قرار داشت که آب می توانست در آنها جمع شود. بعدها مشخص شد همین مسئله یکی از کلیدی ترین عوامل فاجعه بوده است.
صبحی که کوه شروع به حرکت کرد
در روزهای قبل از ۲۱ اکتبر ۱۹۶۶ باران زیادی باریده بود. آب وارد توده شماره ۷ شده و مواد داخل آن را اشباع کرده بود. حدود ساعت ۹:۱۵ صبح، بخشی از توده ناپایدار شد و مواد اشباع شده از آب به حرکت درآمدند. آنچه ابتدا لغزش بود، به جریانی متحرک از گل، سنگ و پسماند معدن تبدیل شد و به طرف پایین دامنه حرکت کرد.
پایین کوه، کودکان مدرسه ابتدایی پنتگلاس در کلاس هایشان بودند. هیچ زمان موثری برای تخلیه مدرسه وجود نداشت. توده به ساختمان مدرسه و خانه های اطراف برخورد کرد و بخش هایی از آنها را زیر حجم عظیمی از مواد دفن کرد. در چند لحظه، ساختمان هایی که تا دقایقی قبل پر از زندگی روزمره بودند به بخشی از یک عملیات نجات تبدیل شدند.
صدای حادثه مردم را از خانه ها و محل کار بیرون کشید. والدین، معدنچیان، نیروهای امدادی و ساکنان به سوی مدرسه دویدند. بسیاری حتی منتظر تجهیزات نماندند. عملیات جست و جو در میان گل، آوار و پسماند معدن آغاز شد و نیروها و داوطلبان از نقاط دیگر جنوب ولز نیز به ابرفان رسیدند. گزارش پارلمان بریتانیا بعدا ثبت کرد که تلاش گسترده ای برای نجات انجام شد، اما پس از حدود دو ساعت دیگر کسی زنده از زیر آوار بیرون آورده نشد.
عددی که ابعاد فاجعه را آشکار کرد …
بازار
