وی افزود: امروز نسبت به اسفندماه، هزینههای تولید در سایر نهادهها از جمله آب، برق، گاز، حملونقل و سود تأمین مالی بیش از دو برابر شده است. قیمتها نیز با این تورم بالا خود را تطبیق داده و به همین دلیل امروز نسبت به اسفندماه بیش از ۵۰ درصد تورم را شاهد هستیم.
حریری ادامه داد: این امر بیانگر این است که ما تولیدکنندگان خدمات و کالاهای داخلی، قیمت مصرفکننده خود را حداقل ۵۰ درصد بالا بردهایم و من نمیدانم چه اشکالی دارد دستمزد کارگران هم بالا برود. وقتی همه هزینهها افزایش پیدا کرده است، میتوانیم دستمزد را هم افزایش دهیم.
وقتی هزینه تولید دو برابر شده، چرا مزد بالا نرود؟ دولت بیشترین مقاومت را در مقابل افزایش دستمزد دارد
رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین با بیان اینکه در مقابل افزایش دستمزدها دو نوع مقاومت وجود دارد، گفت: یک طرف مقاومت روانی است و از سوی دیگر، یک مقاومت هم از سوی دولت وجود دارد که به نظر من عامل عمده ایستادگی در برابر افزایش منصفانه دستمزدها، مقاومت دولت است. دولت در کنار نهادهای حاکمیتی، بزرگترین کارفرمای کشور است و مقاومت میکند.
وی افزود: بعید میدانم هیچ کارفرمایی که سرش به تنش بیارزد مخالف افزایش دستمزد باشد. حتی در صحبت با دوستانم، مخالفتی در بخش خصوصی ندیدیم. خیلیها خودشان ۲۰ تا ۲۵ درصد افزایش دادهاند. بنابراین کارفرمایان هم نسبت به وضعیت مزد احساس خوبی ندارند و برخی بدون فشار قانون هم تا جای ممکن دستمزد کارگران خود را افزایش دادهاند. بهرهوری بدون تأمین حداقل معیشت کارگر ممکن نیست
حریری در مورد نقش افزایش مزد در بهبود بهرهوری و کیفیت تولید گفت: بهرهوری در کل یک مسئله مدیریتی است. امروز ما دیگر کیفیت کار نداریم، چون الان باید کار کردن برای کارگر صرفه داشته باشد و امروز ندارد. کارگر باید بابت کاری که میکند مزدی دریافت کند که از پس حداقلهای زندگی خود و خانوادهاش برآید. …
