«موضوع توسعه و محیط زیست، مسئلهای بسیار مهم و ارزشمند است. توسعه باید تحقق پیدا کند، اما همزمان حفظ محیط زیست نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
شب گذشته کلیپی از یکی از ادیبان گوش میدادم که میگفت امروز بشر با دو پدیده یا دو دیو مواجه است؛ یکی دیو آز و نیاز و دیگری دیو خشونت. این موضوع ارتباط مستقیمی با محیط زیست دارد. انسان برای پاسخ به نیازهای بیپایان خود، گاه به طبیعت خشونت میورزد. برای تأمین نیازها و دستیابی به رفاه بیشتر، هوا را آلوده میکنیم؛ در حالی که سالانه دهها هزار مرگ در کشور به آلودگی هوا نسبت داده میشود.
شما حتماً درباره وضعیت آب و هوای خوزستان و آثار فعالیتهای نفتی و پیامدهایی مانند باران اسیدی شنیدهاید. این همان پیوند میان نیاز و خشونت است؛ یعنی برای تأمین نیازهای توسعه و زندگی، به طبیعت آسیب میزنیم، هوا را آلوده میکنیم و در نهایت سمی تولید میکنیم که خودمان آن را تنفس میکنیم.
ما آب را آلوده میکنیم، فاضلابهای غیربهداشتی را وارد رودخانهها، تالابها و منابع آبی از جمله تالاب انزلی و رودخانههای شمال کشور میکنیم و در واقع با دستان خود محیط زیست و سلامت خود را تهدید میکنیم.
بیش از ۴۰۰ هزار حلقه چاه غیرمجاز حفر شده است. چرا؟ برای تأمین نیازهای کشاورزی. اما نتیجه آن چیست؟ فرونشست زمین و خالی شدن سفرههای آب زیرزمینی. این نمونهای از خشونت انسان علیه طبیعت است.
اگر میخواهیم زندگی پایداری داشته باشیم، ناچاریم از این رفتارها فاصله بگیریم. دولت، مردم و همه ما به عنوان انسان باید درباره راهکارهای کاهش این آسیبها هماندیشی کنیم. امروز گرد و غبار تولید میکنیم و همین گرد و غبار وارد ریههای ما میشود و سلامت کودکان، سالمندان و همه شهروندان را به خطر میاندازد. آلودگی هوا در نهایت به خود ما بازمیگردد و کیفیت زندگیمان را تحت تأثیر قرار میدهد.» …
