رقابت استخراج رمزارز با تولید

فاطمه صالحی:   چرا سرمایه‌گذاری که امکان اجاره سوله و تامین سرمایه اولیه را دارد، به‌جای راه‌اندازی کارگاه صنعتی، سراغ استخراج رمزارز می‌رود؟ پاسخ این پرسش را باید در تفاوت ریسک و بازدهی فعالیت‌های اقتصادی و نااطمینانی‌های حاکم بر تولید جست‌وجو کرد. تولید صنعتی در ایران با مشکلاتی مانند قطعی برق، محدودیت گاز، دشواری تامین مواد اولیه، کمبود سرمایه در گردش، نوسان هزینه‌ها و ابهام در بازار فروش روبه‌رو است. این مشکلات نه‌تنها هزینه راه‌اندازی واحد صنعتی را افزایش می‌دهند، بلکه پیش‌بینی درآمد و برنامه‌ریزی برای ادامه فعالیت را نیز دشوار می‌کنند. سرمایه‌گذار برای راه‌اندازی کارگاه، علاوه بر خرید تجهیزات و اجاره محل، باید منابع لازم برای تامین مستمر مواد اولیه، پرداخت دستمزد، حفظ جریان نقدی و فروش محصول را نیز فراهم کند. اختلال در هر یک از این بخش‌ها می‌تواند تولید را متوقف کند و بازگشت سرمایه را به تاخیر بیندازد. از این رو، سرمایه‌گذار هنگام انتخاب میان تولید صنعتی و فعالیت‌های دیگر، فقط سود احتمالی را نمی‌سنجد، بلکه هزینه‌های جاری، میزان ریسک، امکان پیش‌بینی درآمد و زمان بازگشت سرمایه را نیز در محاسبات خود لحاظ می‌کند. استخراج رمزارز هم به تجهیزات، برق و شرایط مساعد بازار وابسته است و از نوسان قیمت و تغییرات فنی مصون نمی‌ماند؛ با این حال، تفاوت ساختار هزینه و درآمد این فعالیت با تولید صنعتی می‌تواند انتخاب صاحبان سرمایه را تغییر دهد. سهم مصرف برق؛ ۲۰درصد یا ۲درصد؟

هاشم اورعی، عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی شریف، در گفت‌وگو با «دنیای‌اقتصاد» با انتقاد از نحوه طرح موضوع استخراج غیرمجاز رمزارز در سیاستگذاری برق بیان کرد: ارقامی که درباره سهم ماینرها از مصرف برق کشور مطرح می‌شود، گاه با واقعیت فاصله زیادی دارد. به گفته او، در برخی اظهارنظرها سهم استخراج رمزارز از مصرف برق کشور تا ۲۰درصد عنوان شده، حال آنکه برآوردهای مورد اشاره او، از جمله آمارهای مرکز پژوهش‌های مجلس، رقمی در حدود ۲درصد را نشان می‌دهند. بنابراین، نمی‌توان استخراج رمزارز را به‌عنوان عامل اصلی ناترازی برق معرفی کرد؛ به‌ویژه آنکه میزان فعالیت‌های غیرمجاز نیز به‌طور دقیق مشخص نیست. …