میرزا قاسمی، باقلا قاتق، زیتونپرورده، بادمجان شکمپر، کباب ترش، مرغ شکمپر، حلوای محلی و رشتهخشکار از جمله خوراکهایی بودند که برای حضور در مسابقه تهیه شدند.
مرضیه رهبر به همشهری میگوید: «مجموعهای شامل پیشغذا، غذای اصلی و دسر که قرار بود تصویری کوچک اما قابل لمس از سفره گیلان به مخاطب آن سوی مرز ارائه دهد. عناصر سفره مانند گمج هم بخشی از داستان غذا هستند و من با خودم ظروف سفالی و سفره حصیری برده بودم. زیرا میخواستم مخاطب با تصویری از یک فرهنگ مواجه شود.»
به اعتقاد او، بشقاب غذا میتواند به بخشی از تجربه گردشگری تبدیل شود. رهبر ادامه میدهد: «گردشگری خوراک فقط خوردن یک غذای محلی نیست، بلکه میتواند گردشگر را با بازار، تولیدکننده، شیوه زندگی، دانش سنتی و فرهنگ یک مقصد آشنا کند.»
او که تجربه حضور در رقابتهای بینالمللی را دارد، میگوید برخی طعمها برای مخاطبان آشناترند و میافزاید: «ذائقه مهمان را باید شناخت. مثلاً بادمجان از موادی است که ارمنیها با آن آشنایی دارند و میرزا قاسمی نیز به دلیل ترکیب بادمجان و سیر برایشان جذاب است. غذا زمانی میتواند سفیر یک فرهنگ باشد که گردشگر بتواند با آن ارتباط برقرار کند.» فرهنگ خوراک در گیلان
از نگاه مرضیه رهبر، وقتی گردشگر با طعم یک منطقه آشنا میشود و آن را دوست دارد، احتمال اینکه برای شناخت بیشتر آن فرهنگ و تجربه … …
