بنا بر گزارش فائزه پوزش در روزنامه دنیای اقتصاد، مادامی که یک گوشی میانرده به ۱۰۰میلیون تومان میرسد، هر گرم طلای ۱۸ عیار حدود 24 میلیون تومان قیمت دارد، خودرو از سبد خرید بسیاری از خانوارها خارج شده و قیمت یک یخچال ایرانی از ۲۰۰میلیون تومان عبور کرد، پرداخت کامل هزینهها برای طبقه متوسط دشوار میشود.
برنج، گوشت، روغن و دیگر اقلام ضروری سفره نیز از این فشار در امان نماندند. در این شرایط، قسطیخریدن دیگر به خرید کالاهای لوکس محدود نمیشود. خانوارها برای تامین نیازهای روزمره هم ناچارند هزینه خرید را به ماههای آینده منتقل کنند. اما سوالی که ذهن خانوارها را به خود مشغول کرده این است که چه میزان سود به خرید اقساطی آنها تعلق میگیرد و آنها در شرایطی که تورم به 89 درصد رسیده، گزینه دیگری جز پرداخت قسطی خرید کالا پیش رو دارند؟ و آیا خرید قسطی در نهایت بهصرفهتر از صبر کردن برای خرید نقدی است؟
به دلیل بالا رفتن تورم از یکسو و کاهش قدرت واقعی خانوار، خرید نقدی برای بسیاری از کالاها دشوار شده است. در گذشته نه چندان دور، خانوادهای که قصد خرید خودرو داشت، میتوانست با درآمد چند ماه حقوق سراغ خودروی موردنظرش برود. اما امروز فاصله میان پول جمع کردن و خرید کردن میتواند به معنای جا ماندن از قیمت باشد. تورم بالا در سالهای اخیر باعث شده قیمت بسیاری از کالاها نه در پایان سال و ماه، بلکه در فاصله میان امروز و فردا تغییر میکند.
در چنین اقتصادی، صبر کردن دیگر به معنای خرید ارزانتر نیست. گاهی هر ماه یا حتی روزی، که خرید به تعویق میافتد، بخشی از قدرت خرید خانوار هم از بین میرود. همینجا خرید قسطی معنای تازهای پیدا میکند. خانوار به جای اینکه ماهها برای رسیدن به قیمت کالا صبر کند، کالا را امروز میخرد و هزینه آن را به ماههای آینده منتقل میکند؛ حتی اگر برای این فاصله زمانی سود بپردازد. معادله خرید قسطی …
