در حوضه کر، توسعه کشت برنج از یک سو با معیشت بخشی از کشاورزان گره خورده و از سوی دیگر، به دلیل نیاز بالای این محصول به آب، نگرانیهایی درباره فشار بر منابع سطحی و زیرزمینی و کاهش سهم پاییندست ایجاد کرده است؛ سهمی که بخشی از آن باید برای تأمین حقابه تالابها و حفظ جریان طبیعی رودخانهها اختصاص یابد.
اهمیت موضوع زمانی بیشتر میشود که سرنوشت آب بالادست و پاییندست از یکدیگر جدا نیست؛ هر میزان افزایش برداشت در بالادست میتواند بر میزان آبی که به رودخانه، تالابها و دیگر زیستبومهای پاییندست میرسد اثرگذار باشد. از همین رو، مسئله فقط میزان آب مورد نیاز شالیزارها نیست، بلکه چگونگی تقسیم یک منبع محدود میان نیازهای مختلف است.
در این میان، حقابه تالابهایی مانند کمجان و دیگر پهنههای پاییندست، در کنار تأمین آب شرب و نیازهای کشاورزی، به بخشی از معادله مدیریت حوضه کر تبدیل شده است؛ معادلهای که در سالهای کمآب، تصمیمگیری درباره هر سهم از آب را حساستر میکند.
کشت برنج در فارس تا ارتفاعات پیش رفته است
فعال حوزه کشاورزی و محیطزیست فارس با انتقاد از گسترش کشت برنج در بالادست حوضه آبریز کر گفت: ادامه روند فعلی به تشدید خشکی تالابها، افزایش کانونهای ریزگرد و از بین رفتن ظرفیتهای طبیعی استان منجر خواهد شد.
سیروس زارع در گفت و گو با ایلنا با انتقاد از وضعیت مدیریت منابع آب در استان فارس اظهار کرد: فارس استانی خشک است و میانگین بارش سالانه آن به کمتر از ۲۰۰ میلیمتر رسیده است، با این حال بخش قابل توجهی از منابع آب استان در حوضه رودخانه کر قرار دارد.
وی افزود: در چنین شرایطی، بخشهایی از جنگلهای بلوط و منابع طبیعی تولیدکننده آب تخریب شده و در مناطقی مانند کر، کامفیروز و درودزن، کشت برنج گسترش یافته است؛ حتی کشت برنج تا ارتفاعات نیز پیش رفته، در حالی که برنج از محصولات پرآببر محسوب میشود. …
