در زمانی که افزایش دمای زمین، کاهش منابع آب و گسترش شوری خاک، ظرفیت تولید کشاورزی را در بسیاری از کشورها محدود کرده، چین یک بار دیگر توجهها را به سمت زمینهایی برده که تا همین چند سال پیش بخش مهمی از آنها از نظر اقتصادی برای تولید غلات جذاب نبودند.
آزمایش رقم گندم هیبرید Jingmai ۱۸۹ در جنوب سینکیانگ و حاشیه صحرای تکلهمکان نشان داده که ترکیب اصلاح ژنتیکی با مدیریت دقیق مزرعه میتواند حتی در شرایط بسیار دشوار، تولید قابل توجهی ایجاد کند.
دادههای منتشرشده درباره این پروژه نشان میدهد Jingmai ۱۸۹ که توسط آکادمی علوم کشاورزی و جنگلداری پکن و پس از حدود ۹ سال تحقیق توسعه یافته، برای تحمل همزمان خشکی، شوری و کمبود مواد غذایی در خاک طراحی شده است. این رقم در یک قطعه به شدت شور و قلیایی در جنوب سینکیانگ عملکردی در حدود ۱۱.۵ تن در هکتار ثبت کرده است؛ رقمی که تقریبا دو برابر متوسط عملکرد گندم چین در سال ۲۰۲۵ است. آمار رسمی چین، عملکرد متوسط گندم این کشور را در سال ۲۰۲۵ حدود ۵.۹۴ تن در هکتار اعلام کرده بود. همچنین بخوانید: چرا تنگه هرمز برای پایداری کشاورزی جهان اهمیت دارد؟
البته همینجا یک نکته مهم وجود دارد؛ این ۱۱.۵ تن در هکتار را نباید با عملکردی که در شرایط کاملا طبیعی بیابان حاصل شده یکسان دانست. زمین آزمایشی مدیریتشده بوده و اصلاح خاک، مدیریت آب و تغذیه گیاه درنتیجه نهایی نقش داشتهاند. بنابراین، ارزش واقعی پروژه چین در «رکورد عملکرد» خلاصه نمیشود؛ بلکه در اثبات این موضوع است که یک رقم مناسب میتواند در کنار مدیریت صحیح، دامنه زمینهای بالقوه قابل استفاده برای تولید را افزایش دهد.
وقتی ژنتیک با مدیریت زمین ترکیب میشود …
