فرشبافی در فرهنگ ترکمن ارتباط نزدیکی با زندگی روزمره داشته است. در گذشته که زندگی کوچنشینی و نیمهکوچنشینی رواج بیشتری داشت، بافتههای پشمی بخش مهمی از وسایل زندگی بودند.
قالیها در داخل چادر برای پوشاندن کف و ایجاد فضای مناسب برای نشستن استفاده میشدند. برخی بافتهها مانند انسی نیز در ورودی چادر قرار میگرفتند و علاوه بر کاربرد عملی، جنبه تزئینی داشتند. کیسهها و خورجینهای تزئینشده نیز نمونه دیگری از کاربرد بافتههای ترکمنی بودند. راز نقشهای هندسی قالی ترکمن
شاید اولین چیزی که در یک قالی ترکمنی توجه را جلب میکند، نقشهای هندسی تکرارشونده باشد.
یکی از مهمترین عناصر این طراحی، گول است؛ نقشی هندسی که در زمینه قالی تکرار میشود و میتواند سرنخهایی درباره سبک یا سنت بافندگی آن ارائه کند. البته هر گول را نمیتوان با اطمینان به یک مفهوم یا داستان مشخص نسبت داد؛ بسیاری از تفسیرهای رایج درباره معنای نمادین نقشها پشتوانه تاریخی قطعی ندارند.
طرحهای معروف
تکه: از شناختهشدهترین گروههای ترکمن است و قالیهای منسوب به آن معمولاً گولهای بزرگ و تکرارشونده و حاشیههای هندسی دارند.
یموت: قالیهای این گروه نیز ویژگیهای بصری خاص خود را دارند و شکل گول، رنگبندی و حاشیه در شناسایی سبک آنها اهمیت دارد.
سالور: از گروههای مهم در تاریخ قالی ترکمن است و نمونههای تاریخی منسوب به آن در مجموعههای موزهای نگهداری میشوند.
ارساری: این گروه نیز سنت بافندگی خاص خود را داشته و قالیهای آن میتوانند از نظر رنگ و طرح با نمونههای تکه و یموت متفاوت باشند. از پشم تا قالی؛ هنر دست بافنده
در قالیهای سنتی ترکمن، پشم گوسفند یکی از مواد اصلی بوده است. کیفیت پشم، ریسندگی نخ، رنگرزی و در نهایت مهارت بافنده، همگی در کیفیت نهایی قالی تأثیر دارند. …
