فرهیختگان نوشت:
شلیک ایران به سمت ناو هواپیمابر آمریکایی جنگ را وارد فازی جدید کرد. بامداد یکشنبه (۱۵ شهریور ۱۴۰۵) نیروهای مسلح ایران با چند فروند موشک بالستیک، ناو هواپیمابر و یک ناوشکن ارتش تروریستی آمریکا را هدف قرار دادند. حملهای که در واقع پاسخ تهران به مزاحمت سنتکام علیه کشتیهای ایرانی بود. فرماندهی مرکزی آمریکا ضمن تأیید حملات ایران به یک «ناو هواپیمابر» و یک «ناوشکن مجهز به موشکهای هدایتشونده آمریکایی» مدعی شد آسیبی به نیروهای آمریکایی وارد نشده است. پیشتر سنتکام مدعی حمله به سه نفتکش مرتبط با ایران شده بود.
اگرچه ایالات متحده مدعی فرار از موشکهای ایران و عدم اصابت شده، اما اصل تغییر معادله جنگ و تلاش ایران برای شکست محاصره نظامی به وسیله اهرم جنگی و نه فقط دیپلماتیک، حائز اهمیت است. واقعیت این است که با توجه به استقرار تجهیزات پیشرفته آمریکایی در منطقه و همراهی متحدانش، شکست محاصره امر آسانی به نظر نمیرسد؛ بااینحال تحدیدها و تهدیدات متنوعی پیش روی این دزدان دریایی قرار دارد....
در مجموع ایران با این اقدام، اراده خود را برای تغییر معادله و شکست محاصره نظامی آمریکا به نمایش گذاشته و اهرمی راهبردی برای موازنه در برابر مزاحمتهای آمریکا به نمایش گذاشته است.
****
برداشت جناحی از تاریخ اسلام
جمهوری اسلامی نوشت:
بعد از جنگ ۴۰ روزه و مطرح شدن تفاهمنامه اسلامآباد، بازار اظهارنظر درباره مذاکره و صلح با آمریکا و مسائلی از قبیل «انتقام»، «آتشبس» و در نهایت «پایان جنگ» داغ شد.
به اصل مطرح شدن این قبیل مباحث و اظهارنظر درباره آنها توسط افراد مختلف ایرادی نیست، انحراف از اینجا شروع میشود که عدهای با عنوان صاحبنظران دینی نظر خود را به قرآن نسبت میدهند و چنان با قاطعیت سخن میگویند که کسی نتواند اجازه تشکیک در آن را به خود بدهد. این افراد اگر بگویند برداشت ما از قرآن این است عیبی ندارد ولی نباید بگویند نظر قرآن قطعاً همین است و غیر از این نیست. …
