پیش از آنکه چای به یکی از مهمترین نمادهای اقتصادی و فرهنگی گیلان تبدیل شود، ابریشم و نوغانداری صد ها سال قبل بخش مهمی از هویت اقتصادی و اجتماعی لاهیجان را شکل داده بود؛ صنعتی که نه تنها در اقتصاد منطقه، بلکه در زندگی روزمره خانوادهها، معماری روستاها، بازارهای شهری و مسیرهای تجاری گیلان نیز اثرگذار بود. پیوند نام شهر لاهیجان با ابریشم در طول تاریخ بهم گره خورده و ریشه نام لاهیجان و تعداد زیادی از محلات شهری و روستایی این منطقه از ابریشم و صنعت نوغانداری آمده؛ موضوعی که نشان میدهد ابریشم با هویت فرهنگی لاهیجان پیوند محکمی دارد.
خاطرات نسلهای گذشته لاهیجان و روستاهای اطراف، با باغهای توت، پرورش کرم ابریشم، تلمبارها، بازارهای پررونق و رفتوآمد بازرگانانی از نقاط مختلف جهان پیوند خورده است. به گواه منابع تاریخی، ابریشم تولیدشده در لاهیجان، از مرغوب ترین نوع آن در تجارت داخلی و خارجی ایران به شمار میرفت.
ابریشم برای لاهیجان تنها یک محصول کشاورزی نبود؛ بلکه زنجیرهای از فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی را در این منطقه شکل داده بود. از پرورش کرم ابریشم و تولید پیله گرفته تا خشککردن، ابریشمکشی، ریسندگی، بافندگی و در نهایت تجارت محصول، مجموعهای از مشاغل را ایجاد کرده بود که بخشی از آنها به صورت خانوادگی انجام میشد.
هر پیله ابریشم، بخشی از روایت زندگی خانوادههایی بود که در روستاها و حاشیه شهر به نوغانداری اشتغال داشتند. درختان توت نیز یکی از عناصر آشنای منظر روستاهای گیلان بودند و تلمبارها به عنوان محل پرورش کرم ابریشم، بخشی از زندگی روزمره مردم را تشکیل میدادند. خانوادگی بودن نوغانداری موجب میشد اعضای مختلف خانواده در مراحل گوناگون تولید مشارکت داشته باشند و نیروی کار خانوادگی نقش مهمی در تداوم این صنعت ایفا کند.
کاهش تعداد اعضای خانواده و تغییر … …
