کامران ندری، استاد دانشگاه و رئیس سابق پژوهشگاه پولی و بانکی بانک مرکزی، در گفتوگویی تفصیلی با خبرنگار هفتصبح، به ریشههای ساختاری عقبماندگی دستمزدها، افزایش نابرابری و شکلگیری نظام خودی و غیرخودی در اقتصاد ایران پرداخت و تاکید کرد: تورم مزمن، رکود رشد اقتصادی و ساختار مالکیت انحصاری بنگاههای بزرگ، مثلثی را شکل داده که در آن، حقوقبگیران و مستمریبگیران همواره بازنده اصلی هستند.
ندری با اشاره به تقسیمبندی غیررسمی جامعه به دو گروه «خودی و غیرخودی» گفت: «به صورت رسمی میتوانیم بگوییم جامعه به دو گروه تقسیم شدهاند که همین مبنای فاصله طبقاتی در جامعه شده است. خودیها امکان استفاده از مواهب و منابع بیشتری دارند و غیرخودیها متأسفانه همان طبقه ضعیف و مستضعف جامعه هستند که قربانی این ساختار و سیاستها شدهاند.»
وی ریشه این رویکرد را در نگرانی نظام از انتقال قدرت اقتصادی به غیرخودیها میداند و تأکید میکند: «همیشه نظام از اینکه قدرت اقتصادی به دست غیرخودیها بیفتد واهمه داشته و بنابراین جلوی رشد اقتصادی غیرخودیها را به شکلهای مختلف گرفته است. این به همان راهبرد شهروند درجه یک و شهروند درجه دو برمیگردد.»
او در سطح کلان این سیاست را محصول تقابل دائمی با غرب میداند و تاکید کرد: «ما بهخاطر اینکه خودمان را دائماً در تقابل با دنیای غرب میبینیم، به سمت استراتژیای حرکت کردیم که اسمش را اقتصاد خودکفایی گذاشتیم. برای تأمین نیازهای داخلی، یک قدرت انحصاری برای بنگاهها در نظر گرفتیم و منابع کشور را با قیمتی پایینتر از قیمت بازار به این بنگاهها دادیم. این یک رانت است که مدیران و مالکین این بنگاهها از مزایای آن برخوردار شدهاند و کارگران و کارمندانی که در این ساختار فعالیت میکنند، متأسفانه قربانی شدند.»
کیک اقتصاد بزرگ نمیشود …
