محمد محسن فایضی: نتانیاهو میکوشد تصویری از آیزنکوت ارائه دهد که در آن، پیروزی او نه تنها به معنای تغییر نخستوزیری است که بیش از ۱۵ سال در صدر قدرت بوده است، بلکه به معنای بازگشت منصور عباس، احزاب عرب، دموکراتها و حتی گفتمان تشکیل دولت فلسطینی است!
نمونه روشن این رویکرد، انتشار تصویر انتخاباتی «اسب تروا» از سوی نتانیاهو است؛ تصویری که در آن آیزنکوت و آویگدور لیبرمن در ظاهر حامل یک جریان سیاسی جدیدند، اما درون اسب، چهرههایی مانند منصور عباس و یائیر گولان قرار گرفتهاند. در حقیقت نتانیاهو سعی دارد این پیام را منتشر کند که پشت سر رقبایش منتقدان ۷ اکتبر یا سیاست های او نیستند، بلکه همان جریانی قرار دارند که هویت صهیونیستی سالها آنها را تهدیدی برای هویت و امنیت موجودیت اسرائیل معرفی کرده است.
در این میان، منصور عباس به یکی از مهمترین عناصر این روایت انتخاباتی تبدیل شده است. رهبر حزب لیست یکپارچه عربی اخیراً با تأکید بر نقش شهروندان عرب اسرائیل بهعنوان «پل صلح»، بار دیگر از بهرسمیتشناختن کشور فلسطین و راهحل دوکشوری دفاع کرد. همین مواضع، فرصت مناسبی برای نتانیاهو فراهم کرد تا میان رقبای سیاسی خود و مسائلی مانند فلسطین، سازش و مشارکت سیاسی احزاب عرب پیوند برقرار کند.
واکنش آیزنکوت نیز نشان داد که فشار این فضای سیاسی و راهبرد نتانیاهو تا چه اندازه جدی است. او در پاسخ به اظهارات منصور عباس گفته: «کشور فلسطینی ایجاد نخواهد شد» و حتی ائتلاف چپ با اخوانالمسلمین را هدف انتقاد قرار داد. این موضع در نگاه نخست شاید صرفاً یک موضع انتخاباتی باشد، اما در سطحی عمیقتر نشان میدهد که رقیب اصلی نتانیاهو نیز برای جلوگیری از گرفتارشدن در دام برچسب «چپگرا» ناچار است بخشی از ادبیات اردوگاه راست را تکرار کند و سوال اصلی اینجاست که آیا این راهبرد نتانیاهو جدا از اینکه معادلات انتخاباتی را تغییر میدهد، در نهایت مانع ائتلاف ائتلاف مخالفان دولت با ۱۰ کرسی احتمالی اعراب خواهد شد؟
در حقیقت نتانیاهو با این هوشمندی ضمن تغییر ادبیات انتخاباتی، برای تشکیل ائتلاف مخالفانش پس از برگزاری انتخابات هم مانع سازی و هزینه تراشی میکند.
به این ترتیب، کارزار نتانیاهو تلاش میکند میان آیزنکوت، لیبرمن، احزاب عرب، دموکراتها و مسئله فلسطین یک زنجیره ذهنی ایجاد کند و همه آنها را در قالب یک تهدید واحد به رأیدهنده عرضه کند. از این منظر، راهبرد نتانیاهو لزوماً این نیست که ثابت کند آیزنکوت چپگراست که نیست! بلکه کافی است این تصور را ایجاد کند که رأی به آیزنکوت، در نهایت راه را برای بازگشت نیروهایی باز میکند که جامعه راست اسرائیل سالها از آنها ترسیده است. «اسب تروا» در این روایت بیش از آنکه یک تصویر تبلیغاتی باشد، خلاصهای از راهبرد انتخاباتی نتانیاهو است: تبدیل رقابت بر سر آینده دولت به هراس از بازگشت گذشته و بازگشت به راهبرد اسلو و خروج از نوارغزه در سال ۲۰۰۵.
انتهای پیام/
