تفاهم نانوشته برای عقب نشینی آمریکا از خلیج فارس

آرمان امروز-سرویس بین الملل: یکی از محورهای اصلی بررسی وزارت دفاع آمریکا، احتمال کاهش نیروها در خلیج فارس است؛ منطقه‌ای که پایگاه‌های بزرگ برون‌مرزی آمریکا طی ماه‌ها حملات ایران آسیب‌های گسترده‌ای دیده‌اند. دو فرد مطلع از این بررسی گفتند خسارت واردشده به این تأسیسات فرصتی کم‌سابقه برای پنتاگون ایجاد کرده تا درباره میزان و شکل حضور خود در منطقه تجدیدنظر کند. وزارت دفاع آمریکا پیش‌تر نیز خبر داده بود که ممکن است پایگاه‌های خود را دقیقاً به شکل قبل از جنگ بازسازی نکند.

این ارزیابی به رهبری دفتر سیاست‌گذاری پنتاگون انجام می‌شود، هرچند یک مقام ارشد وزارت دفاع آمریکا که مانند دیگر افراد مطلع، به شرط ناشناس ماندن درباره این موضوع حساس صحبت کرده است، گفت ستاد مشترک ارتش و فرماندهی مرکزی آمریکا نیز در حال بررسی این مسئله هستند.

این مقام گفت وزیر دفاع، پیت هگست، هنوز دستور انجام یک بررسی رسمی درباره وضعیت نیروهای آمریکایی در منطقه را صادر نکرده است. او این بررسی را «برنامه‌ریزی محتاطانه» توصیف کرد که در نهایت می‌تواند در تصمیم دولت درباره بازسازی پایگاه‌های آسیب‌دیده در جنگ مورد استفاده قرار گیرد.

او گفت: «درباره برخی از این مسائل باید تصمیم‌گیری شود.»

فرماندهی مرکزی آمریکا که مسئول عملیات نظامی ایالات متحده در خاورمیانه است، معمولاً حدود ۴۰ هزار نیروی نظامی را در نزدیک به ۲۰ نقطه در امتداد یک کمان ۱۵۰۰ مایلی، از اردن تا عمان، مستقر می‌کند.

از ابتدای سال جاری میلادی، ارتش آمریکا ناوهای جنگی، جنگنده‌ها، سامانه‌های پدافند هوایی و دیگر تجهیزات نظامی کمیاب را به منطقه اعزام کرده و برای دفاع از نیروهای آمریکایی و اجرای بیش از ۱۳ هزار حمله علیه ایران به کار گرفته است.

بزرگ‌ترین و دائمی‌ترین پایگاه‌های آمریکا در خاورمیانه در منطقه خلیج فارس قرار دارند. بحرین میزبان مقر ناوگان پنجم آمریکا است و کشورهای دیگری مانند کویت نیز میزبان تجهیزات ارتش و نیروی هوایی آمریکا هستند.

کشورهای متحد آمریکا در خلیج فارس دهه‌هاست برای دفاع از خود به نیروهای آمریکایی وابسته بوده‌اند. هرگونه کاهش حضور آمریکا در منطقه می‌تواند این کشورها را در برابر حملات ایران با توان دفاعی ناکافی مواجه کند. ایجاد ظرفیت‌های داخلی یا همکاری با قدرت‌های دیگر برای جبران این خلأ ممکن است از چند ماه تا چند سال زمان ببرد.

افراد مطلع از بررسی پنتاگون گفتند این موضوع احتمالاً به تشدید اختلاف میان دو جریان در دولت ترامپ منجر خواهد شد: یک جریان که از مداخلات نظامی حمایت می‌کند و جریان دیگری که معتقد است پنتاگون باید برخی تعهدات امنیتی خود را کاهش دهد تا تمرکز بیشتری بر دفاع از خاک آمریکا یا بازدارندگی در برابر رقبای قدرتمندتری مانند چین داشته باشد.

این گفت‌وگوها همچنین شامل دریاسالار بردلی کوپر، فرمانده فرماندهی مرکزی آمریکا، بوده است. به گفته یک مقام آمریکایی، کوپر از بررسی احتمال انتقال نیروهای آمریکایی به سمت غرب و دورتر از خلیج فارس حمایت می‌کند.

سخنگوی فرماندهی مرکزی آمریکا از اظهارنظر درباره این موضوع خودداری کرد.

پیش از آغاز جنگ در فوریه، فرماندهی مرکزی آمریکا بسیاری از پایگاه‌های خود را تخلیه کرد، زیرا این پایگاه‌ها را در برابر حملات موشکی و پهپادی ایران بیش از حد آسیب‌پذیر تشخیص داده بود و به همین دلیل سطح عادی استقرار نیرو در آنها حفظ نشد.

فردی مطلع از تغییرات وضعیت استقرار نیروها گفت برخی از این جابه‌جایی‌ها و کاهش حضور در تأسیسات اصلی خلیج فارس ممکن است پس از پایان جنگ نیز ادامه پیدا کند.

او گفت: «ایران فکر می‌کند ما در همان مکان‌های سنتی هستیم؛ اما نیستیم.»

دونالد ترامپ و ملانیا ترامپ، بانوی اول آمریکا، در ۷ مارس در دوورِ ایالت دلاور، در حالی که تیمی از ارتش آمریکا تابوت پوشیده از پرچم حاوی پیکر یکی از نظامیانی را که در حمله اول مارس به بندر شویبه در کویت کشته شد، منتقل می‌کرد، حضور داشتند.

در حمله ماه مارس به بندر شویبه، یک تأسیسات نظامی در کویت، شش نظامی آمریکایی کشته شدند. همچنین به گزارش واشنگتن‌پست، در جریان این درگیری بیش از ۲۰۰ تأسیسات آمریکایی آسیب دیده یا منهدم شده‌اند.   ارتش آمریکا در جریان دفاع از نیروهای خود در منطقه، بیش از ۱۰۰۰ رهگیر پیشرفته پدافند هوایی نیز مصرف کرده و ذخایر موشک‌های پاتریوت و موشک‌های سامانه پدافندی ارتفاع بالای ترمینال یا THAAD پنتاگون را کاهش داده است.

مایکل راتنی، دیپلمات سابق آمریکایی که سفیر آمریکا در عربستان سعودی و معاون رئیس هیئت دیپلماتیک آمریکا در قطر بوده است، گفت: «این جنگ واقعاً آسیب‌پذیری نیروهای آمریکایی در منطقه را برجسته کرد.»

به گفته او، انتقال نیروها و تجهیزات به سمت غرب، به اردن، اسرائیل یا سواحل دریای سرخ عربستان سعودی، می‌تواند فشار بر نیروهای آمریکایی را کاهش دهد؛ هرچند او تأکید کرد که افزایش فاصله به‌تنهایی «راه‌حل کاملی برای این مشکل» نیست.