این نوع از تبلیغات در ایران سابقهای حدودا 100 ساله دارد و اولین بار در سال 1309 تنها با انتشار یک کلمه ناشناخته با عنوان «موپارت» (که در اصل نام یک فیلم بود) در مطبوعات دیده شد.
یکی از فواید مهم چنین تبلیغاتی ایجاد یک موج مردمی (moshing) همچون پخش شایعه در بین مخاطبین برای کشف راز و حل معما است که خود همین امر در سطح جامعه سبب ترویج و گسترش نوع دیگری از تبلیغات ارگانیکی یا دهان به دهان(WOM ) میشود که بمراتب از سایر شیوه های تبلیغی ماندگارتر و اثربخش تر است. و می توان آن را بنوعی در قالب CRM یا استراتژی نحوه تعامل و مشارکت با مخاطب محسوب کرد.
این شکل تبلیغی هر بار از زاویهای خاص و البته به شکلی فراگیر و پرفشار به موضوع مینگرد تا با تکرار و مشاهده زیاد، در ذهن مخاطب مانده و در عین حال وجه غافلگیری خود را برای آنها از دست ندهد. باید توجه داشت بخش اپنینگ 0pening) ( هم نباید آنقدر طول بکشد که مخاطب خسته شود. بعنوان مثال اسنوا بعنوان یک برند ایرانی در تیزینگ خود از این جمله استفاده کرد: «فقط یه ایرانی می دونه» و یا تیزینگ سریال جیران به شکل بصری و صرفا یک سبیل ناصرالدین شاهی بود و در همین اواخر تیزینگ اسنپ پی از بهم ریختن شیوه فاصلهگذاری در کلمات فارسی، معمای خود را طرح کرد (مانند جملهای که در تیتر همین نوشتار مشاهده میکنید که قطعا توجه شما را جلب کرده است) و همچنین است تیزینگ هایی همچون «دیگه زنگ نزن» و ....
حال شما بگویید و باید دید که تیزینگی که هم اکنون با عنوان «گاو ما رو ندیدید؟!» در کنار شیشه شیر در سطح شهر به چشم می خورد میتواند بیانگر و معرف چه چیزی باشد؟
کد مطلب 2212471
