بازار
از نگاه جامعه شناسی، بلاتکلیفی و ابهام درباره آینده که با استقرار وضعیت نه جنگ و نه صلح شدت می‌یابد، چه آسیبی به جامعه می‌زند؟
نه جنگ، نه صلح یکی از فرسایشی‌ترین وضعیت‌ها برای یک جامعه است؛ زیرا جامعه نه از امنیت و ثبات برخوردار است و نه می‌تواند برای آینده خود با اطمینان برنامه‌ریزی کند.
وقتی مردم نمی‌دانند فردا با جنگ، تحریم بیشتر یا بحران اقتصادی مواجه می‌شوند، یا شرایط بهبود پیدا می‌کند؛ دچار اضطراب مزمن، ناامنی روانی و خستگی اجتماعی می‌شوند. استمرار این وضعیت می‌تواند امید به آینده را تضعیف کند.
در این شرایط زندگی تعلیق می‌شود و آینده‌هراسی شدت می‌گیرد. مردم تصمیم‌های اساسی زندگی را به تعویق می‌اندازند؛ از ازدواج و فرزندآوری تا خرید خانه، سرمایه‌گذاری، تغییر شغل و ادامه تحصیل، تمان تصمیم گیری‌های مهم به دوره‌ای که ثبات وجود داشته باشد موکول می‌شود.
به این ترتیب جامعه به‌تدریج از وضعیت برنامه‌ریزی برای آینده به وضعیت انتظار برای روشن‌شدن تکلیف می‌رسد.
در یک چنین فضای پیش‌بینی‌ناپذیری، سرمایه‌گذار سرمایه‌گذاری بلندمدت را پرریسک می‌بیند که نتیجه‌اش خروج سرمایه، تضعیف تولید و تشدید بحران اشتغال است.
با توجه به انباشت ناراضایتی، دولت از منظر سرمایه اجتماعی با چه مشکلات و معضلاتی روبه‌رو خواهد بود؟
وقتی افق روشنی در برابر جامعه وجود نداشته باشد اعتماد مردم به نهادها، دولت و وعده‌ها کاهش می‌یابد. اگر این شرایط ادامه پیدا کند، فاصله میان جامعه و ساختارهای تصمیم‌گیر بیشتر می‌شود.
بحران مهاجرت هم به دنبال چنین وضعیتی پیش می‌آید. تضعیف سرمایه انسانی که سرمایه دولت‌هاست، توسعه جامعه را کاهش می‌دهد. …
