به گزارش فرارو به نقل از گاردین، اگر از کودکی پنج ساله بخواهید نقاشی بکشد، او بیدرنگ و بدون کمترین تردیدی قلممو را برمیدارد و غرق در رنگها میشود. اما اگر همین درخواست ساده را از یک فرد بالغ داشته باشید، اغلب با مکث، لبخند معذب و طفره رفتن مواجه خواهید شد. چرا چنین رفتاری رخ میدهد؟
تا مدتها باور عمومی بر این استوار بود که کودکان به طور ذاتی از ذهنی خلاقتر و تخیلی رهاتر برخوردارند. اما پژوهشی نوآورانه که اخیراً در ژورنال علمی معتبر «پلاس وان» منتشر شده، این فرضیه قدیمی را با چالشی جدی روبهرو کرده است. این مطالعه نشان میدهد بزرگسالان در آزمونهای عملیِ خلاقیت عملکرد به مراتب درخشانتری نسبت به کودکان پیشدبستانی ثبت میکنند، اما درست در حین اجرای کار، سطح پایینی از اعتمادبهنفس و اضطراب شدیدی را تجربه مینمایند.
دکتر ماتیاس بندک، استاد دانشگاه گراتس اتریش و پژوهشگر ارشد این مطالعه، علت این خطای ادراکی را اینگونه تشریح میکند: «کودکان دارای چنان انگیزه درونی نیرومندی برای بازی کردن هستند و چنان در فعالیت غرق میشوند که ما به اشتباه شور و اشتیاق کودکانه آنان را توانایی خلاقانه بالاتر برداشت میکنیم.»
در این طرح مطالعاتی که با همکاری دانشگاه گراتس اتریش، دانشگاه لووَن بلژیک و دانشگاه ییل آمریکا به سرانجام رسید، ۹۲ کودک پیشدبستانی بین ۴ تا ۷ سال و ۷۰ فرد بزرگسال عمدتاً در دهه ۲۰ زندگی مورد سنجش مقایسهای قرار گرفتند. هر شرکتکننده میبایست سه مأموریت مشخص را انجام میداد: ۱. در بازه زمانی سه دقیقه، بیشترین کاربردهای نامتعارف و خلاقانه ممکن برای یک قوطی کنسرو خالی را پیشنهاد دهد؛ ۲. بدون هیچ محدودیت زمانی، هر نقاشی آزاد و دلخواهی را روی کاغذ پیاده کند؛ ۳. در مدت هشت دقیقه، یک جانور خیالی و ناشناخته را تصویرسازی نماید. …

بازار




























































































































































